VI SAB/Wa 71/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. w przedmiocie bezczynności Prezydenta m. W. p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z dnia [...] października 2004r. skarżąca A. O. wniosła skargą na bezczynność organu - Prezydenta m. W. podnosząc, że organ nie załatwił sprawy skarg składanych na działalność zarządcy targowiska przy ul. [...][...] Sp. z o.o. W pismach kierowanych do organu skarżąca podważała kompetencje zarządy targowiska, sposób prowadzenia negocjacji z kupcami oraz wysokość opłat z tytułu posadowienia pawilonu handlowego na terenie targowiska. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2004r. zobowiązało organ do rozpoznania wniosku skarżącej w formie przewidzianej prawem w terminie do dnia [...] września 2004r. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenia wskazując, że odpowiedzi na pisma skarżącej zostały ostatecznie udzielone brak jest podstaw do uznania, że organ pozostaje w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art.l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.l34 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skargę należało odrzucić, bowiem zgodnie z przepisem art. 3. § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis § 2 powołanego artykułu wskazuje, ze kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt l-4. Ponadto zgodnie z § 3 powołanego przepisu Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Przepis § 2 powołanego artykułu pkt.8 wskazuje, że skargę na bezczynność organu można wywieść w przypadkach określonych w pkt l -4. Pisma skarżącej kierowane do organu w żadnym wypadku nie mogą być uznane za wnioski, które organ powinien załatwić w formie opisanej w § 2 pkt 1-4. W tym stanie rzeczy skarżąca nie mogła oczekiwać podjęcia przez organ działań przewidzianych przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Należy zauważyć, że korespondencja prowadzona przez skarżącą z organem nie może być w ocenie sądu uznana za skargę złożoną w trybie art. 227 k.p.a. gdyż zgodnie z tym przepisem przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargi skarżącej składane na zarządcę targowiska dotyczą sfery cywilnoprawnej i jako takie nie podlegają ocenie sądu. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58. § ł pkt l Sąd odrzucił skargę, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z § 3. powołanego przepisu Sąd odrzuca skargę postanowieniem a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.