VI SAB/Wa 76/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie nierozpoznania pisma postanawia : odrzucić skargę W dniu 16 czerwca 2008 r. skarżący J. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie nierozpoznania skierowanego do Ministerstwa Sprawiedliwości pisma z dnia 6 sierpnia 2007 r. kwestionującego prawomocne orzeczenia sądowe wydane w sprawach toczących się z udziałem skarżącego. W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, co stanowi podstawę odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej w skrócie jako p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta - stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. - obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność bowiem ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Zaznaczyć przy tym należy, iż skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (p. Andrzej Kabat "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz" Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska, Warszawa, 2006 r., str. 30). Tym samym nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu administracji publicznej podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny. Jeżeli bowiem będzie istniał przepis szczególny, w myśl którego właściwym do rozpoznania skargi na akt, którego wydania domaga się strona, będzie sąd powszechny, to charakter sprawy - czy jest to sprawa cywilna, czy administracyjna - będzie miał drugorzędne znaczenie. Ze skargi złożonej przez J. C. wynika, iż skarży on czynności Ministra Sprawiedliwości w ramach uprawnienia do wnoszenia skargi kasacyjnej przewidziane w przepisach kodeksu postępowania cywilnego, które nie są czynnościami o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Ewentualne działania Prokuratora Generalnego w zakresie żądania skarżącego nie należą do kategorii rozstrzygnięć z zakresu władzy publicznej. Czynności Prokuratora Generalnego w tym zakresie nie polegają na wydawaniu aktów administracyjnych wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. powołanej ustawy, kiedy to dopuszczenie się bezczynności przy ich wydaniu podlegać mogłoby zaskarżeniu do sądu administracyjnego i tym samym nie podlegają ocenie sądu administracyjnego. W świetle powyższego należy uznać, iż skarga wniesiona przez J. C. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., albowiem skarżący zaskarżył czynność organu w przypadku, który nie został określony w pkt 1-4 art. 3 § 2 p.p.s.a., a więc nie podlegającym kontroli sądu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.