VI SAB/Wa 79/09
PostanowienieWSA w Warszawie2010-02-23
Skład orzekający: Magdalena Maliszewska, Ewa Frąckiewicz, Andrzej Wieczorek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie zwrotu niewykorzystanej części opłaty drogowej, w sytuacji gdy organ nie jest właściwy do rozpatrzenia wniosku i udzielał wyjaśnień, podlega odrzuceniu?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, gdy organ nie pozostaje w bezczynności, udzielając wyjaśnień i odpowiedzi na pisma strony, a ponadto nie istnieje przepis prawa nakładający na organ obowiązek wydania decyzji lub podjęcia innej czynności w indywidualnej sprawie, która nie dotyczy postępowania administracyjnego rozstrzyganego w drodze decyzji. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie w sprawach ściśle określonych przepisami, a do rozstrzygania sporów tego rodzaju nie są powołane.Stan faktyczny
Skarżący M. W. złożył skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie zwrotu niewykorzystanej części opłaty drogowej. Minister Infrastruktury wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że właściwym do rozpatrzenia wniosku o zwrot opłaty jest Poczta Polska na podstawie porozumienia, a Minister nie jest właściwym organem. Organ podkreślił również, że nie pozostawał w bezczynności, udzielając skarżącemu wyjaśnień.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant Aneta Stefaniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2010 r. sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie zwrotu niewykorzystanej części opłaty drogowej postanawia odrzucić skargę
M. W. - skarżący - pismem z dnia [...] listopada 2009 r. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury - organ - w związku z wnioskiem o zwrot niewykorzystanej części rocznej opłaty drogowej.
Skarżący uznał, że organ administracji publicznej stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 z późn. zm.) będący właściwym miejscowo i rzeczowo do załatwienia sprawy, nie wydaje decyzji, postanowienia bądź innego aktu administracyjnego lub nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Organ na podstawie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wnosił o odrzucenie skargi. Wskazał, że skarżący występował z wnioskiem o zwrot niewykorzystanej części opłaty drogowej. Ostatecznie wskazano, że na podstawie porozumienia z dnia [...] stycznia 2002 r. zawartego pomiędzy Ministrem Infrastruktury a Państwowym Przedsiębiorstwem Użyteczności Publicznej Poczta Polska - Poczta Polska ta ostatnia jest uprawniona do sprzedaży winiet, a tym samym jako dystrybutor jest obowiązana do przyjmowania i rozpatrywania wniosków o zwrot niewykorzystanej opłaty rocznej. Ponadto wskazano, że Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad nie jest właściwym organem do rozpatrzenia wniosku o zwrot niewykorzystanej częściowo rocznej opłaty drogowej. Właściwym podmiotem zdaniem organu jest jednostka upoważniona do poboru opłat drogowych. W przypadku skarżącego jest to Oddział Regionalny Poczty Polskiej w [...], gdzie też została nabyta kartę opłaty.
Organ uznał, że żaden przepis prawa powszechnie obowiązującego nie nakłada na niego obowiązku wydania decyzji, postanowienia bądź innego aktu administracyjnego lub podjęcia czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy o ppsa, w sprawie podniesionej przez skarżącego tj. rozpatrzenia odwołania z dnia [...] sierpnia 2008 r. od nierozpatrzonego przez Pocztę Polskę wniosku o zwrot niewykorzystanej części opłaty drogowej, z powodu jego złożenia po terminie. Uznał, że właściwości organów do wydania konkretnego aktu administracyjnego lub podjęcia czynności w sprawie indywidualnej nie można domniemywać. Ponadto jego zdaniem organ nie pozostawał w bezczynności. W toku rozpatrywania każdego pisma skarżącego udzielał wyjaśnień i odpowiedzi (pisma znak: [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2009 r.; pismo znak: [...] z dnia [...] lipca 2009 r. oraz znak: [...] dnia [...] października 2009 r.). Wskazał, że uwagi na fakt, iż omawiana sprawa Skarżącego nie dotyczy postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej - wszystkie udzielane odpowiedzi Ministerstwa Infrastruktury miały charakter zwykłego pisma, nie zaś formę decyzji administracyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Postępowanie toczy się na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Zgodnie z art. 3. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów.
Przedmiotem skargi na bezczynność organów administracji publicznej stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest stan w którym organ, będący właściwym miejscowo i rzeczowo do załatwienia sprawy, nie wydaje decyzji, postanowienia bądź innego aktu administracyjnego lub nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podkreślenia wymaga fakt, że żaden przepis prawa powszechnie obowiązującego nie nakłada na organ obowiązku wydania decyzji, postanowienia bądź innego aktu administracyjnego lub podjęcia czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy o ppsa, w sprawie podniesionej przez skarżącego tj. rozpatrzenia odwołania z dnia [...] sierpnia 2008 r. od nierozpatrzonego przez Pocztę Polskę wniosku o zwrot niewykorzystanej części opłaty drogowej, z powodu jego złożenia po terminie. Powołane wyżej akty prawne nie wskazują, by zaskarżone orzeczenie zostało poddane pod rozstrzygnięcie sądu administracyjnego, bowiem jak wskazano wyżej sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach ściśle określonych przez przepisy.
Do rozstrzygania wskazanych w skardze sporów nie są powołane te sądy.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz okoliczność na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło