VI SAB/Wa 83/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-08-30

Skład orzekający: Jolanta Królikowska - Przewłoka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może dotyczyć braku doręczenia decyzji administracyjnej?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu polegającą na braku doręczenia decyzji administracyjnej, ponieważ czynność doręczenia jest czynnością materialno-techniczną, a nie czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 PPSA, ani nie mieści się w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego artykułu, które podlegają kontroli sądu w zakresie bezczynności.
Stan faktyczny
Spółka P. S.A. złożyła skargę na bezczynność Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (KRRiT) w przedmiocie doręczenia decyzji kończącej postępowanie w sprawie wniosku o udzielenie koncesji na kolejny okres. Skarżąca argumentowała, że z uwagi na brak rozstrzygnięcia i brak informacji o przedłużeniu terminu, decyzja miała zostać wydana zgodnie z wnioskiem na podstawie art. 11 ust. 9 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Organ wniósł o odrzucenie skargi, twierdząc, że doręczenie jest czynnością materialno-techniczną, a nie bezczynnością w rozumieniu PPSA, i że żadna decyzja jeszcze nie zapadła.
Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę i nakazał zwrócić skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w W. na bezczynność Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji w przedmiocie doręczenia decyzji kończącej postępowanie w sprawie wniosku o udzielenie koncesji na kolejny okres postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej P. S.A. z siedzibą w W. z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. P. S.A. z siedzibą w W. (skarżąca w niniejszej sprawie), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej Przewodniczący KRRiT) polegającą na braku doręczenia decyzji wydanej na skutek wniosku strony o udzieleniu koncesji na kolejny okres (po wygaśnięciu koncesji z dnia 26 stycznia 2009 r. nr [...]). Z akt sprawy wynika, że w dniu 3 września 2012 r. skarżąca złożyła do organu wniosek o udzielenie koncesji na kolejny okres. W dniu 16 listopada 2012 r. strona wniosła do organu o doręczenie ww. decyzji. Pismem z 21 grudnia 2012 r. skarżąca skierowała do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wobec braku doręczenia decyzji wydanej na skutek wniosku strony z dnia 3 września 2012 r. Według skarżącej, z uwagi na brak rozstrzygnięcia przez organ sprawy, a także brak informacji o przedłużeniu terminu do jej rozpoznania, miał zastosowanie art. 11 ust. 9 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej a zatem, zdaniem skarżącej, w dniu [...] listopada 2012 r. Przewodniczący KRRiT wydał decyzję zgodnie z wnioskiem strony. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na niedopuszczalność złożenia do Sądu skargi na bezczynność polegającą na braku doręczenia decyzji. Zdaniem organu, czynność doręczenia decyzji jest wyłącznie czynnością materialno-techniczną, dlatego niewykonanie tej czynności przez organ nie jest bezczynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie zapadła jeszcze żadna decyzja. W obowiązującym aktualnie stanie prawnym brak jest w ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji wyraźnego odesłania do art. 11 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i ten przepis, zdaniem organu nie znajduje zastosowania w sprawach o udzielenie/zmianę koncesji prowadzonych przez Przewodniczącego KRRiT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i akty nadzoru nad działalnością organów tych jednostek (pkt 6, 7) oraz bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a (pkt 8). Skarga sporządzona, co należy podkreślić przez profesjonalnego pełnomocnika, została sformułowana jednoznacznie i z jej treści w sposób nie budzący wątpliwości wynika, iż przedmiotem skargi jest bezczynność organu polegająca na braku doręczenia decyzji, która, zdaniem strony ze względu na dyspozycję art. 11 ust. 8 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej miała już być wydana w dniu [...] listopada 2012 r. Rozważenia wymaga zatem kwestia dopuszczalności przedmiotowej skargi w świetle art. 3 § 2 pkt 4 i 8 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, doręczenie decyzji jest czynnością procesową, materialno-techniczną wywołującą skutek w postaci rozpoczęcia biegu terminu do zaskarżenia danego aktu. Doręczenie nie przyznaje, nie stwierdza i nie uznaje uprawnień lub obowiązków. Nie mieści się ono w katalogu czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Stosownie więc do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. nie podlega kontroli także zaniechanie doręczenia decyzji. Zgodnie z tym przepisem kontroli Sądu administracyjnego podlegają zatem sprawy ze skarg na bezczynność organów, ale tylko w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 postanowienia, zaś w pkt 2 uwzględniając art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło