VI SAB/Wa 91/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędzia WSA Jolanta Królikowska – Przewłoka (spr.) Protokolant Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2009 r. sprawy ze skargi T. S.A. z siedzibą w W. na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie przekazania odwołania od decyzji do sądu powszechnego postanawia: odrzucić skargę W skardze z dnia [...] lipca 2008 r. (data wpływu do organu: [...] lipca 2008 r.) na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: Prezes UKE) T. S.A., skarżąca w niniejszej sprawie, wniosła o zobowiązanie Prezesa UKE do przekazania złożonego w dniu [...] stycznia 2008 r. odwołania od decyzji Prezesa UKE z dnia [...] stycznia 2008 r. znak [...] wraz z aktami sprawy do Sądu Okręgowego w W. – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (SOKiK) na podstawie art. 47959 § 1 k.p.c. w terminie 3 dni. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 12 § 1, art. 35 § 1 i art. 36 § 1 k.p.a. oraz art. 47959 § 1 k.p.c. poprzez rażące naruszenie ustawowych terminów załatwiania spraw administracyjnych. W uzasadnieniu skargi zarzuciła Prezesowi UKE nieprzekazanie ww. odwołania wraz z aktami sprawy do SOKiK pomimo, że od daty wniesienia odwołania do organu upłynęło 6 miesięcy. W odpowiedzi na skargę Prezes UKE, wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność. Z przepisu art. 47957 k.p.c. wynika, że w przypadku skorzystania przez stronę ze środka zaskarżenia od decyzji Prezesa UKE (odwołania) – właściwym w sprawie rozpoznania odwołania jest SOKiK, a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny. Jedynie zatem SOKiK, co podniesiono w odpowiedzi na skargę, jest właściwy formalnie i merytorycznie rozpoznać taki środek zaskarżenia. Tym samym, zdaniem organu, wraz z wniesieniem ww. odwołania mamy do czynienia ze sprawą cywilną, która podlega kognicji SOKiK, a nie jest sprawą sądowoadministracyjną, podlegającą rozpoznaniu przez WSA, co oznacza, że skarga nie podlega właściwości sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przedmiotem skargi jest bezczynność Prezesa UKE w zakresie nieprzekazania odwołania do Sądu Okręgowego – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów złożonego od decyzji z [...] stycznia 2008 r. Ww. decyzja została wydana na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) w zw. z art. 30 tej ustawy a jej przedmiotem jest zmiana umowy o połączeniu sieci T. z siecią Telefonii [...] Sp. z o.o. Zgodnie z art. 206 ust. 2 powołanej ustawy od powyższej decyzji przysługuje stronie odwołanie do Sądu Okręgowego – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Ww. odwołanie zostało przez skarżącą złożone w tym trybie. Rozważenia wymaga zatem kwestia dopuszczalności rozpoznawanej skargi z punktu art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Powołany przepis zawiera bowiem katalog skarg na określone w nim działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność określając tym samym w istocie zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych. Z powołanego przepisu wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają zatem postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności. Bezczynność organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. zachodzi zatem wówczas, gdy w przewidzianym prawem terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie ale mimo ustawowego obowiązku nie wydał decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Skarga nie obejmuje jednak bezczynności organu w takim rozumieniu. Postępowanie przed Prezesem UKE ma charakter hybrydowy – częściowo toczy się według przepisów k.p.a., natomiast decyzje podejmowane po zakończeniu etapu przed Prezesem UKE mogą być wydawane na podstawie przepisów k.p.c. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2007 r., III SK 19/06, OSNP 2008/3-4/53 oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 31 stycznia 2005 r., SK 27/03, OTK-A 2005/1/8). Również w doktrynie nie budzi wątpliwości pogląd, że do postępowania przed Prezesem Urzędu stosuje się zasadniczo przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie odwoławcze od decyzji Prezesa UKE przebiega natomiast według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach gospodarczych (por. T. Ereciński (red.) w : "Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz.", Wyd. Lexis Nexis, kom. do art. 47957 k.p.c.). Powyższe stanowisko znajduje oparcie w przepisach ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.), która w art. 206 ust.1. wprost stanowi, że postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego ze zmianami wynikającymi z niniejszej ustawy. Z kolei art. 206 ust. 3 określa, iż postępowania w sprawach odwołań i zażaleń, (...), toczą się według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach gospodarczych. Z powyższych uregulowań, w zestawieniu z art. 47959 § 1 k.p.c. wynika właściwość SOKiK w sprawie dot. odwołania od ww. decyzji Prezesa UKE. Z momentem wniesienia odwołania uruchomiona zostaje zatem właściwość sądu cywilnego, a wyłączona kognicja sądu administracyjnego. Jest to wówczas sprawa cywilna, w rozumieniu art. 1 k.p.c., tracąc jednocześnie charakter administracyjny. Ustawodawca wprost przesądził, że do postępowania "w sprawach odwołań" mają zastosowanie przepisy kodeksu postępowania cywilnego, zatem inny pogląd, w szczególności pozwalający sądowi administracyjnemu kontrolować sprawę z zastosowaniem przepisów p.p.s.a. byłby sprzeczny z przepisem ustawy. W konsekwencji należy zatem przyjąć, że również ocena bezczynności organu w postaci nieprzekazania środka zaskarżenia do sądu powszechnego została w świetle art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wyłączona spod kognicji sądu administracyjnego. Sąd uznał zatem, że sprawa objęta skargą, nie należy do właściwości sądu administracyjnego i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.