VI SO/Wa 1/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2013 roku odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2013 roku sygn. akt VI SO/Wa 1/13. oddalające wniosek A. S. o wymierzenie Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2013 roku sygn. akt VI SO/Wa 1/13. A. S. (dalej też jako wnioskodawca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowieniem z dnia 1 lipca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił A. S. od kosztów sądowych oraz ustanowił dla A. S. radcę prawnego w niniejszej sprawie. Pismem z dnia 23 lipca 2013 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego A. D. pełnomocnikiem z urzędu dla wnioskodawcy. Postanowieniem z dnia 13 września 2013 r. (sygn. akt VI SO/Wa 1/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek A. S. o wymierzenie Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 27 września 2013 r. pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie przedłożył opinię o bezzasadności wnoszenia środka odwoławczego od postanowienia Sądu z dnia 13 września 2013 r. wraz z dowodem nadania w dniu 27 września 2013 r. przedmiotowej opinii na adres wnioskodawcy. Wnioskodawca w piśmie z dnia 1 października 2013 roku (w tym dniu też przesłanym za pośrednictwem operatora pocztowego) wskazał, że "wobec opinii pełnomocnika o bezzasadności wnoszenia środka odwoławczego" zwraca się o doręczenie mu bezpośrednio postanowienia z dnia 13 września 2013 roku. Sąd doręczając wnioskodawcy odpis ww. postanowienia wskazał, że z uwagi na brzmienie art. 67 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.) doręczenie to ma charakter wyłącznie informacyjny, bowiem skutki prawne doręczenia pism rozpoczynają się z datą ich doręczenia pełnomocnikowi. Pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 5 listopada 2013 roku wnioskodawca złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2013 roku sygn. akt VI SO/Wa 1/13. W uzasadnieniu wskazał, że niezależną od niego przyczyną uchybienia terminu do złożenia zażalenia, była opinia pełnomocnika o braku podstaw do złożenia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 grudnia 2013 roku odrzucił wniosek wnioskodawcy o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2013 roku sygn. akt VI SO/Wa 1/13. Pełnomocnik wnioskodawcy pismem nadanym w placówce operatora publicznego w dniu 25 stycznia 2014 roku przedłożył opinię o bezzasadności wnoszenia środka odwoławczego od postanowienia Sądu z dnia 30 grudnia 2013 r. Zarazem w piśmie przewodnim poinformował Sąd, że o złożeniu opinii poinformował telefonicznie skarżącego a nadto w tym samym dniu tj. 25 stycznia 2014 roku listownie. Wnioskodawca w piśmie nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 19 lutego 2014 roku poinformował, że rezygnuje z pełnomocnika oraz wobec opinii pełnomocnika o bezzasadności wnoszenia środka odwoławczego wnosi o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 30 grudnia 2013 roku. Wskazał, że opinię pełnomocnika otrzymał w dniu 12 lutego 2014 roku a więc w jego ocenie zachował termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2013 roku sygn. akt VI SO/Wa 1/13, Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). Z powyższego wynika, że możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 p.p.s.a., a warunki określa art. 87 p.p.s.a. Warunki te muszą być spełnione łącznie, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie. Warunkami tymi są: wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu; powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego oraz dokonanie wraz ze złożeniem wniosku czynności, której strona nie dokonała w terminie. Zgodnie zaś z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W myśl przyjętego w doktrynie poglądu wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. (p. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" – Komentarz, Wyd. Zakamycze 2005, str. 222). W niniejszej sprawie podkreślić należy, iż jedyną przyczyną uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2013 roku, na jaką powołuje się wnioskodawca, jest sporządzenie przez ustanowionego z urzędu pełnomocnika opinii o braku podstaw do złożenia zażalenia na ww. postanowienie Sądu. Zarazem z treści pisma ustanowionego z urzędu pełnomocnika przesłanego za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 25 stycznia 2014 roku wynika, iż najpóźniej w tym dniu pełnomocnik telefonicznie poinformował wnioskodawcę o sporządzeniu opinii o bezzasadności złożenia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 30 grudnia 2013 roku. W tym dniu zatem wnioskodawca był świadomy faktu sporządzenia i złożenia przez pełnomocnika opinii o braku podstaw do złożenia zażalenia. W konsekwencji tego dnia ewidentnie ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia przez wnioskodawcę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2013 roku. Zatem termin ujęty w art. 87 § 1 p.p.s.a. do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia upłynął dnia 3 lutego 2014 roku (z uwagi na przypadającą w siódmym dniu terminu sobotę). Tymczasem powyższy wniosek nadany został w placówce operatora publicznego dnia 19 lutego 2014 r. a więc z przekroczeniem terminu zakreślonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2013 roku należy uznać za spóźniony i jako taki podlegający odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd w oparciu o art. 88 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.