VI SO/Wa 11/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. Z., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P. o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od Głównego Inspektora Transportu Drogowego w związku z uwzględnieniem przez organ skargi K. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: zasądzić od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz K. Z., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą P. kwotę 817 zł (osiemset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w zaskarżonej części decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą na K. Z., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą P. karę pieniężną za naruszenie przepisów transportu drogowego. Na powyższą decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę wniosła K. Z., reprezentowana w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego. W skardze złożony został m. in. wniosek o zasądzenie kosztów postępowania w kwocie 817 zł. Przy skardze uiszczono wpis sądowy w kwocie 200 zł. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, iż decyzją z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] uchylił na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) zaskarżoną decyzję z dnia [...] stycznia 2009 r. w części dotyczącej kary pieniężnej w wysokości 5000 zł i wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W związku z uchyleniem przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. zaskarżonej decyzji, Sąd rozpatrywał jedynie kwestię zawartego w skardze wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. Rozpoznając wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zauważyć należy, iż stosownie do treści art. 199 ustawy p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 cytowanej ustawy skutkować musi obowiązkiem zasądzenia od niego poniesionych przez stronę skarżącą – na etapie wniesienia skargi – kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 p.p.s.a. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego, w myśl art. 205 § 2 p.p.s.a., zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie natomiast z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi w tym przypadku 600 zł. Biorąc pod uwagę, iż w przedmiotowej sprawie w związku z uwzględnieniem skargi przez organ, czynności radcy prawnego objęły wyłącznie sporządzenie skargi, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił o zasądzeniu zwrotu kosztu postępowania w kwocie 817 zł. Na powyższą kwotę składa się uiszczony przez skarżącą wpis w kwocie 200 zł, kwota 600 zł stanowiąca wynagrodzenie radcy prawnego oraz kwota 17 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie powołanych powyżej przepisów.