VI SO/Wa 12/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. K. w przedmiocie wymierzenia Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia 1. wymierzyć Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej grzywnę w wysokości 2 400 (słownie: dwa tysiące czterysta) złotych; 2. zasądzić od Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej na rzecz B. K kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 5 stycznia 2011 r. B. K. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Naczelnej Radzie Adwokackiej grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej p.p.s.a. Wniosek uzasadnił nieprzekazaniem przez Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni, skargi z 23 września 2010 r. na bezczynność wskazanego organu w przedmiocie skargi na uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w S. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...], czym naruszył art. 54 § 2 p.p.s.a. Ponadto B. K. wniósł o spowodowanie przekazania przez Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej wskazanej skargi do Sądu. Powołana skarga z dnia 23 września 2010 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przekazana została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 18 listopada 2010 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) i została zarejestrowana pod sygnaturą akt VI SAB/Wa 67/10. Postanowieniem z 10 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek B. K. o wymierzenie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej grzywny. Postanowieniem z 11 maja 2011 r. o sygn. akt II GZ 225/11 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia B. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2011 r. - uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie organowi grzywny – organ wniósł o jego oddalenie nie wskazując przyczyny nieprzekazania w terminie 30 dni skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przepis art. 54 § 2 p.p.s.a. obliguje organ do przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszy wniosek, sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny. Na przyjęcie tylko dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 p.p.s.a. nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 P.p.s.a. Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże sformułowanie "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przesądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005, s. 259). Przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę ma charakter bezwzględny. W niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie organowi grzywny B. K. skierował do Sądu 5 stycznia 2011 r. Skarga zaś na bezczynność Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w przedmiocie skargi na uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w S. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] wpłynęła do organu 27 września 2010 r. (data prezentaty – k. 2 akt sprawy o sygn. akt VI SAB/Wa 67/10). Ostatnim dniem na przekazanie do Sądu skargi, odpowiedzi i akt był dzień 27 października 2010 r. Skarga przekazana została zaś przez organ do Sądu w dniu 18 listopada 2010 r., a zatem z ponad 3-tygodniowym opóźnieniem. Ze wskazanych powyżej dat wynika, że wniosek do Sądu o wymierzenie organowi grzywny – B. K. wniósł już po przekazaniu przez organ skargi do Sądu i zarejestrowaniu sprawy głównej przez Sąd. Z treści wniosku wynika, że intencją wnioskodawcy było spowodowanie przez Sąd przekazania przez organ skargi do Sądu oraz jednocześnie nałożenie na organ grzywny z powodu niedopełnienia obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Niespornym jest, że organ przekazując do Sądu skargę z ponad 3 -tygodniowym opóźnieniem nie wykonał w terminie ustawowego obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. W odpowiedzi na wniosek organ potwierdził, że skarga B. K. wpłynęła do organu w dniu 27 września 2010 r., a do Sądu organ przekazał ją 18 listopada 2010 r. Co istotne, organ w żaden nie sposób nie wyjaśnił powodów ponad 3 – tygodniowego opóźnienia w przekazaniu skargi do Sądu. Naruszenie wspomnianego obowiązku prawnego zatem jest oczywiste. Grzywnę za naruszenie obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a., zgodnie z art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 p.p.s.a., wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Należy jednak podkreślić, że wysokość grzywny Sąd miarkuje w zależności od stopnia winy organu w niedokonaniu czynności. Nie bez wpływu pozostaje także to, czy organ wykonał ciążące na nim obowiązki. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z 9 lutego 2011 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2010 r., przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2010 r. wyniosło 3 224,98 złotych. W związku z nienadesłaniem w ustawowym terminie przez Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi z dnia 23 września 2010 r. wraz z aktami i odpowiedzią, Sąd stwierdził, że zaszła podstawa do wymierzenia organowi grzywny. Wymierzając grzywnę w wysokości 2 400 złotych, Sąd wziął pod uwagę to, że przed złożeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny oraz jego rozpatrzeniem, organ przekazał do Sądu skargę wraz z odpowiedzią i aktami. Nadto Sąd uwzględnił czas, jaki upłynął od daty wpływu skargi do organu – 27 września 2010 r. do dnia jej nadania przez organ do Sądu – 18 listopada 2011 r. Sąd też miał na względzie okoliczność, że motywacją wnioskodawcy (obok wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie ustawowego obowiązku w terminie) – było również zdyscyplinowanie organu do przekazania skargi do Sądu. Podkreślić zaś wypada, że przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny – organ przekazał skargę do Sądu, zatem w niniejszej sprawie odpadł cel dyscyplinujący grzywny. W tej sytuacja orzeczona grzywna stanowić powinna należytą sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie przepisu art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. Zasądzając od Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej na rzecz wnioskodawcy zwrot kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd działał na podstawie przepisu art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a.