VI SO/Wa 13/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. Sp. j. z siedzibą w B. o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od Głównego Inspektora Farmaceutycznego w związku z uwzględnieniem przez organ skargi A Sp. j. z siedzibą w B. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: zasądzić od Głównego Inspektora Farmaceutycznego na rzecz A Sp. j. z siedzibą w B. kwotę 1257 zł (tysiąc dwieście pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. odmawiającą dokonania zmiany zezwolenia z dnia [...] października 2007 r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej zlokalizowanej w S. przy ulicy M. Na powyższą decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego skargę wniosła A. Sp. j. z siedzibą w B., reprezentowana w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego. W skardze złożony został m. in. wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. Przy skardze uiszczono wpis sądowy w kwocie 1000 zł. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, iż decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] uchylił na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) zaskarżoną decyzję z dnia [...] marca 2009 r. oraz poprzedzającą ją decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W związku z uchyleniem przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. zaskarżonej decyzji, Sąd rozpatrywał jedynie kwestię zawartego w skardze wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. Rozpoznając wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zauważyć należy, iż stosownie do treści art. 199 ustawy p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 cytowanej ustawy skutkować musi obowiązkiem zasądzenia od niego poniesionych przez stronę skarżącą – na etapie wniesienia skargi – kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 p.p.s.a. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego, w myśl art. 205 § 2 p.p.s.a., zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie natomiast z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi w tym przypadku 240 zł. Biorąc pod uwagę, iż w przedmiotowej sprawie w związku z uwzględnieniem skargi przez organ, czynności radcy prawnego objęły wyłącznie sporządzenie skargi, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił o zasądzeniu zwrotu kosztu postępowania w kwocie 1257 zł. Na powyższą kwotę składa się uiszczony przez skarżącą wpis w kwocie 1000 zł, kwota 240 zł stanowiąca wynagrodzenie radcy prawnego oraz kwota 17 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie powołanych powyżej przepisów.