VI SO/Wa 2/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Bosakirska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.K. o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: oddalić wniosek W dniu 12 stycznia 2007 r. skarżąca - M.K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Sprawiedliwości, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270, ze zm., zwana dalej jako p.p.s.a.), za nie przekazanie do Sądu jej skargi na pismo Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...]. W odpowiedzi Minister Sprawiedliwości pismem z dnia 6 lutego 2007 r. wniósł o oddalenie wniosku, jako bezzasadnego i poinformował Sąd, że skarga M.K. wraz odpowiedzią i aktami sprawy została już przekazana według właściwości do tutejszego Sądu. Ponadto Minister wskazał, że termin wskazany w art. 54 § 2 p.p.s.a. jest terminem procesowym, o charakterze instrukcyjnym, więc z tego względu organ może określonej w nim czynności dokonać w terminie krótszym lub dłuższym niż trzydzieści dni, a ewentualne przekroczenie tegoż terminu, jeśli ma oczywiste znamiona bezczynności, może co najwyżej podlegać zaskarżeniu w trybie art. 37 k.p.a. Minister zwrócił także uwagę, że ogromna liczba spraw do niego kierowanych powoduje, iż przedmiotowy trzydziestodniowy termin nie zawsze jest dochowywany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W ocenie Sądu sformułowanie art. 55 § 1 p.p.s.a. "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa art. 54 § 2 p.p.s.a. sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.; czas, jaki upłyną od wniesienia skargi i to, czy przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (por. T. Woś - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2005, LexisNexis, s. 259). Grzywna nie jest zatem - co do zasady - środkiem represji za sam fakt nienadesłania dokumentów w ogóle, czy ich nienadesłanie w terminie, lecz środkiem dyscyplinującym organ. Celem wymierzenia grzywny jest bowiem wymuszenie na organie przekazania akt i nadania sprawie właściwego biegu, a nie ukaranie organu za nieterminowość działania. W przedmiotowej sprawie Minister Sprawiedliwości dnia 2 lutego 2007 r. nadał do Sądu skargę M.K. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy. Sprawa sądowa zainicjowana wniesieniem tej skargi prowadzona jest obecnie pod sygnaturę VISA/Wa 240/07. Tym samym organ uczynił zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Wyjaśnił również powody zaistniałego opóźnienia. Wobec tego w rozpoznawanym przypadku - w ocenie Sądu, nie zachodzą przesłanki do wymierzenia Ministrowi Sprawiedliwości grzywny, skoro podstawowy cel - przekazanie dokumentów do Sądu - został osiągnięty. Nastąpiło to rzeczywiście z opóźnieniem, jednakże Minister wypełnił ciążący na nim obowiązek procesowy, zanim Sąd orzekł w niniejszej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. a contrario, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.