VI SO/Wa 21/09
PostanowienieWSA w Warszawie2009-12-16
Skład orzekający: Sędzia WSA Maria Jagielska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku uwzględnienia skargi przez organ administracji publicznej na podstawie art. 54 § 3 PPSA, sąd administracyjny jest zobowiązany do zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu poniesionych kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia pełnomocnika?Ratio decidendi
W przypadku uwzględnienia skargi przez organ administracji publicznej na podstawie art. 54 § 3 PPSA, co skutkuje uchyleniem zaskarżonego postanowienia, sąd administracyjny jest zobowiązany do zasądzenia od organu na rzecz skarżącego zwrotu poniesionych kosztów postępowania. Koszty te obejmują wpis sądowy, wynagrodzenie pełnomocnika według stawek minimalnych określonych w przepisach, a także opłatę skarbową od pełnomocnictwa.Stan faktyczny
Z. M. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD) stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej. Skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania. Następnie GITD, działając na podstawie art. 54 § 3 PPSA, uchylił własne postanowienie. Sąd rozpatrywał wniosek o zasądzenie kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
Zasądzono od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz Z. M. kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. M. o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od Głównego Inspektora Transportu Drogowego w związku z uwzględnieniem przez organ skargi Z. M. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia zasądzić od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz Z. M. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Na powyższe postanowienie skarżący – Z. M., reprezentowany przez radcę prawnego, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której wniósł między innymi o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Przy skardze uiszczono wpis sądowy w kwocie 100 złotych.
Postanowieniem z [...] października 2009 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., uchylił ww. postanowienie z dnia [...] września 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W związku z uwzględnieniem przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego przedmiotowej skargi i w konsekwencji uchyleniem w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. zaskarżonego postanowienia, Sąd rozpatruje jedynie kwestię zawartego
w skardze wniosku o zasądzenie kosztów postępowania.
Stosownie do treści art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego w świetle art. 205 § 2 p.p.s.a. zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W niniejszej sprawie przedmiotem zwrotu będzie wniesiony przez skarżącego wraz ze skargą wpis sądowy w kwocie 100 złotych, bowiem uwzględnienie skargi przez organ
ww. trybie obliguje Sąd do zasądzenia od Głównego Inspektora Transportu Drogowego poniesionych przez skarżącego kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 p.p.s.a.
Skarżący reprezentowany był przez radcę prawnego, a zatem przez przepisy odrębne, o jakich mowa w cyt. wyżej przepisie należy rozumieć m.in. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) cytowane dalej jako rozporządzenie.
W świetle § 2 ust. 1 tego rozporządzenia, zasadzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa procesowego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika
w przyczynieniu się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Zgodnie z ust. 2 powołanego paragrafu, podstawę zasądzenia opłaty, o której mowa w ust. 1, stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3 - 4. Opłata ta nie być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie nie objętej dyspozycją § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) i b), wynoszą 240 złotych.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd, na podstawie art. 200, art. 201 § 1
i art. 212 § 1 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) orzekł jak w postanowieniu. Zasądzona kwota kosztów postępowania obejmuje zwrot wpisu od skargi, minimalną stawkę opłaty dla pełnomocnika skarżącego oraz zwrot opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło