VI SO/Wa 22/09
PostanowienieWSA w Warszawie2010-07-02
Skład orzekający: Sędzia WSA Andrzej Wieczorek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku nieznacznego uchybienia terminu przez organ w przekazaniu skargi do sądu administracyjnego, zachodzą przesłanki do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 PPSA?Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o wymierzenie grzywny organowi, uznając, że mimo nieznacznego uchybienia terminu w przekazaniu skargi do sądu, podstawowy cel, jakim jest przekazanie dokumentów do Sądu, został osiągnięty. Grzywna ma charakter dyscyplinujący i ma wymuszać wykonanie obowiązku, a nie być represją za sam fakt opóźnienia, zwłaszcza gdy opóźnienie jest nieznaczne.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia, zarzucając mu opóźnienie w przekazaniu jej skargi na decyzję Prezesa NFZ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarga została złożona do organu 14 września 2009 r., a przekazana do Sądu 28 października 2009 r. Organ wskazał, że skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 14 września 2009 r., a do Sądu przekazana 28 października 2009 r. Skarżącej przyznano prawo pomocy.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wymierzenie organowi grzywny.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. P. o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia oddalić wniosek.
W dniu [...] października 2009 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek skarżącej – M. P. o wymierzenie grzywny organowi – Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia (Prezes NFZ), na podstawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu skarżąca podała, że jej skarga na decyzję Prezesa NFZ
z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po upływie ustawowego terminu trzydziestu dni przewidzianego dla dokonania tej czynności przez organ.
Skarżąca w dniu [...] grudnia 2009 r. złożyła do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 31 marca 2010 r. przyznano skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.
Pismem z [...] maja 2010 r. zwrócono się do organu o zajęcie stanowiska wobec wniosku skarżącej. W odpowiedzi organ wskazał, że wniosek jest nieuzasadniony, gdyż Prezes NFZ prawidłowo wywiązał się z nałożonych obowiązków, przekazując w dniu 28 października 2009 r. skargę wraz z odpowiedzią do Sądu. Organ podkreślił, że skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 14 września 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – dalej p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny
w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
Treść powołanego wyżej przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a. wskazuje na dopuszczalne, możliwe działanie Sądu co do wymierzenia grzywny w razie stwierdzenia okoliczności, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niezachowania terminu do przekazania skargi wraz z aktami, okres przekroczenia oraz ewentualne wyjaśnienia organu odnoszące się do niedotrzymania terminu ustawowego
(por. T. Woś – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2005, LexisNexis, s. 259).
Stwierdzić należy, iż grzywna, co do zasady, nie jest środkiem represji za sam fakt nienadesłania dokumentów lub ich nienadesłanie w terminie, lecz środkiem dyscyplinującym organ i mającym na celu wymuszenie na nim wykonania wskazanego w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku i nadania sprawie właściwego biegu.
W niniejszej sprawie skarga została złożona do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu 14 września 2009 r. (por. kserokopia koperty, w której przesłano skargę na adres organu, karta nr 41 akt), zaś organ przekazał ją do Sądu
w dniu 28 października 2009 r. (por. kserokopia dowodu nadania do tut. Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę, karta nr 42 akt). Przedmiotowa skarga została zarejestrowana i prowadzona jest obecnie jako sprawa pod sygnaturą VI SA/Wa 1879/09. Oznacza to, że organ uchybił obowiązkowi, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., jednak uchybienie to należy uznać za nieznaczne. Dodatkowo zaś, skoro podstawowy cel, jakim jest przekazanie dokumentów do Sądu, został osiągnięty,
w ocenie Sądu, nie zachodzą przesłanki do wymierzenia organowi grzywny.
Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło