VI SO/Wa 23/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-01-12

Skład orzekający: Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Sprawiedliwości za nieterminowe przekazanie skargi sądowi administracyjnemu zasługuje na uwzględnienie, biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, takie jak krótki czas przekroczenia terminu, wypełnienie obowiązku przed złożeniem wniosku, brak istotnego wpływu opóźnienia na tok postępowania oraz incydentalny charakter opóźnienia?
Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Sprawiedliwości za nieterminowe przekazanie skargi, uznając, że chociaż doszło do naruszenia terminu, to opóźnienie było nieznaczne, zostało usprawiedliwione, miało charakter incydentalny, a obowiązek został wypełniony przed złożeniem wniosku. Ponadto, opóźnienie nie wpłynęło istotnie na tok postępowania sądowego, a przepisy dotyczące grzywny mają charakter fakultatywny.
Stan faktyczny
P. M. złożył wniosek o wymierzenie Ministrowi Sprawiedliwości grzywny za nieterminowe przekazanie jego skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła do Ministra 31 sierpnia 2017 r., a powinna zostać przekazana sądowi do 2 października 2017 r. Została nadana do sądu 13 października 2017 r., co stanowiło 11-dniowe opóźnienie. Minister Sprawiedliwości przyznał się do uchybienia terminu, wskazując na wewnątrzorganizacyjne przyczyny, ale wniósł o oddalenie wniosku, argumentując, że opóźnienie było krótkie, incydentalne i nie wpłynęło na tok postępowania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. M. o wymierzenie grzywny Ministrowi Sprawiedliwości za nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę p o s t a n a w i a: oddalić wniosek Pismem z 16 października 2017 r. P. M. (dalej też: "wnioskodawca") wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Ministrowi Sprawiedliwości (dalej: "organ") w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") za niezastosowanie się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. nieprzekazanie tut. Sądowi jego skargi na decyzję organu z [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec wpisu na listę radców prawnych. We wniosku P. M. zażądał wymierzenia organowi grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku 2016 ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Natomiast w wypadku uwzględnienia przez Sąd skargi, wniósł o przyznanie na jego rzecz od organu sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., którą zamierza przeznaczyć na cel społeczny. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że organ odebrał jego skargę 31 sierpnia 2017 r., a – jak wnioskodawca ustalił telefonicznie o godz. 10:05 – 16 października 2017 r. nie wpłynęła do Sądu jego skarga z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o oddalenie wniosku. Minister Sprawiedliwości przyznał, że uchybił terminowi określonemu w art. 55 § 1 p.p.s.a., ponieważ skarga wpłynęła do organu 31 sierpnia 2017 r., a organ wysłał ją tut. Sądowi (wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę) 12 października 2017 r. Wskazał również, iż wewnątrzorganizacyjne przyczyny nieterminowego przekazania skargi nie stanowią usprawiedliwienia opóźnienia, jednak przeciwko wymierzeniu organowi grzywny przemawiają: krótki czas przekroczenia terminu; fakt, że organ wypełnił swój obowiązek przed skierowaniem wniosku o wymierzenie grzywny; brak istotnego wpływu zaistniałego opóźnienia na przedłużenie toku postępowania przed sądem administracyjnym oraz incydentalny charakter opóźnienia. Nadto organ zwrócił uwagę, że wniosek skarżącego o przyznanie mu sumy pieniężnej w trybie art. 154 § 7 p.p.s.a. nie dotyczy sytuacji zaistniałej w niniejszej sprawie. Odnosi się bowiem do skargi wniesionej na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w wypadku niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W piśmie z 4 grudnia 2017 r. wnioskodawca podtrzymał stanowisko wyrażone we wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Podniósł, iż dla niego jako bezrobotnego ojca dwojga małoletnich dzieci każdy dzień jest cenny. Sprawy są rozpoznawane według kolejności wpływu, a każde opóźnienie wydłuża rozpoznanie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy o sygn. VI SA/Wa 2210/17 wynika, że skarga P. M. na decyzję organu z [...] lipca 2017 r. w przedmiocie sprzeciwu wobec wpisu na listę radców prawnych wpłynęła do Ministerstwa Sprawiedliwości 31 sierpnia 2017 r., a zatem trzydziestodniowy termin na przekazanie Sądowi tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy upływał 2 października 2017 r. (ostatni dzień tego terminu - 30 września 2017 r. przypadał na sobotę, a więc za ostatni dzień terminu należało uznać następny dzień po dniach wolnych od pracy, stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a.). Tymczasem powyższe dokumenty organ nadał do Sądu w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 13 października 2017 r., czyli z 11-dniowym opóźnieniem. Skarga wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 16 października 2017 r. (data prezentaty Biura Podawczego) i w tym samym dniu została przekazana do Wydziału VI tut. Sądu, gdzie zarejestrowano ją pod sygn. akt VI SA/Wa 2210/17. Natomiast w dniu 18 października 2017 r. do Sądu wpłynął wniosek P. M. o wymierzenie organowi grzywny. W ocenie Sądu, wskazane opóźnienie w przekazaniu skargi nie zasługuje na aprobatę, jednakże oprócz samego faktu naruszenia terminu wskazanego w art. 55 § 1 p.p.s.a., przy rozstrzyganiu o nałożeniu grzywny należy wziąć pod uwagę okoliczności niewypełnienia przez organ ww. obowiązku. Przepisy dopuszczające wymierzenie organowi grzywny mają bowiem na celu dyscyplinowanie organów, jak również stosowanie wobec nich finansowych środków represyjnych, a Sąd, orzekając o zasadności wymierzenia grzywny, powinien rozważyć całokształt okoliczności sprawy związanych z nieterminowym przekazaniem skargi, a tym samym wziąć pod uwagę stopień winy organu. W rozpatrywanym przypadku przekroczenie terminu do przekazania skargi jest stosunkowo nieznaczne, a nadto zostało w przekonujący sposób przez organ wyjaśnione i usprawiedliwione. Jak słusznie wskazano w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, opóźnienie to ma charakter incydentalny w przypadku skarg przekazywanych przez Ministra Sprawiedliwości (co Sądowi wiadome jest także z urzędu), wniosek o wymierzenie grzywny został nadany już po przekazaniu przez organ skargi do Sądu, jak również nie doszło do przedłużenia postępowania sądowoadministracyjnego. Dodatkowo Sąd zwrócił się do organu o nadesłanie akt postępowań dyscyplinarnych dotyczących P. M., co wymagało wystąpienia organu do Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...]. Po niezwłocznym nadesłaniu żądanych akt, niniejsza sprawa od 8 grudnia 2017 r. oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy. Dostrzec też wypada, iż wnioskodawca w piśmie z 4 grudnia 2017 r. podnosi, iż "każdy dzień jest dla cenny, bowiem nie ma z czego żyć", a jednocześnie uiszcza koszty sądowe w niniejszej sprawie (100 zł) i w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2210/17 (200 zł), nie wnosząc o przyznanie prawa pomocy. Nadto P. M. może zwrócić do Sądu o rozpoznanie jego sprawy poza kolejnością (motywując ten wniosek szczególnymi względami), czego dotychczas nie uczynił. Skoro zatem z treści art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd może orzec o wymierzeniu grzywy, lecz nie jest do tego bezwzględnie zobligowany, to biorąc pod uwagę wyżej wskazane okoliczności Sąd uznał, iż wniosek P. M. nie zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło