VI SO/Wa 3/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Asesor WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2008 r. ( Sygn. akt VI SO/Wa 3/08) w sprawie z wniosku H. B. o wymierzenie grzywny Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych postanawia : odmówić wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2008 r. ( Sygn. VI SO/Wa 3/08 ) Postanowieniem z dnia 3 marca 2008 r. ( Sygn. akt VI SO/Wa 3/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych grzywnę w wysokości 2.691,03 zł. Podstawą rozstrzygnięcia było niezastosowanie się przez organ do obowiązku terminowego przekazania do Sądu skargi H. B. na pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Departamentu Świadczeń Emerytalno - Rentowych z dnia 27 lipca 2007 r. w przedmiocie wyjaśnienia przyczyn odmawiających stwierdzenia nieważności decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w W. z dnia [...] sierpnia 2002 r. odmawiającej przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy W piśmie z dnia 14 marca 2008 r. H. B. wniósł o wyjaśnienie niezgodności sentencji postanowienia z jej uzasadnieniem w zakresie wskazania co było bezpośrednią przyczyną wymierzenia organowi grzywny, czy był to fakt nieterminowego przekazania skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, czy bezpośrednio fakt zaniechania przekazania skargi do WSA przez ZUS o czym jest mowa w uzasadnieniu postanowienia, a czego nie ma w jego sentencji. Ponadto wniósł o wyjaśnienie zapisu ze strony 3 uzasadnienia postanowienia w brzmieniu: "w ocenie sądu można wprawdzie dostrzec, iż w związku z wieloma toczącymi się postępowaniami dotyczącymi skarg H. B. na rozstrzygnięcia organów rentowych..." przez wskazanie o jakie wiele postępowań chodzi. H. B. wniósł także o usunięcie z postanowienia wszystkich zapisów nie mających związku ze sprawą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie potraktował powyższe pismo jako wniosek o dokonanie wykładni postanowienia z dnia 3 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, zwanej dalej p.p.s.a.) Sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Zgodnie zaś z treścią art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisu o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie (J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Lexis Nexis Warszawa 2004, str. 233). W każdym jednak z tych przypadków potrzeba wykładni zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a wykładnia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku bądź też co do innych skutków orzeczenia. Wykładnia wyroku polega zatem na wyjaśnieniu, jak należy rozumieć treść orzeczenia sądu, a jej dokonanie pożądane jest, gdy jego treść została sformułowana w sposób niejasny (por. T. Woś - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Lexis Nexis, Warszawa 2005 r., str. 491). Należy też zważyć, że podmiot wnoszący o wykładnię powinien wyraźnie wskazać, który fragment, bądź fragmenty uzasadnienia są dla strony niezrozumiałe, bądź nasuwają wątpliwości (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2004 r., sygn. akt FZ 309/04, niepubl.). Z pisma H. B. z dnia 14 marca 2008 r. wynika, iż powziął on wątpliwości co do bezpośredniej przyczyny wymierzenia przez Sąd, postanowieniem z dnia 3 marca 2008 r., Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych grzywny za naruszenie obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Wnioskodawca wskazał na istniejące w tym zakresie, w jego ocenie, różnice pomiędzy sentencją orzeczenia a treścią jego uzasadnienia. Zdaniem Sądu, mając na uwadze przedmiot postępowania, czyli ukaranie organu grzywną w związku z niewykonaniem obowiązku wskazanego w art. 54 p.p.s.a., tak sentencja jak i uzasadnienie są jasno i jednoznacznie sformułowane i ich treść nie może budzić wątpliwości. Sąd w sposób jednoznaczny wskazał z jakich powodów uznał, iż doszło w sprawie do uchybień w zakresie stosowania prawa. Wyjaśnił w sposób wyczerpujący i klarowny na jakiej podstawie prawnej oparł swoje rozstrzygnięcie oraz co istotne wskazał co było w świetle zaistniałego w sprawie stanu faktycznego podstawą zapadłego orzeczenia. Odnosząc się do cytowanego przez skarżącego fragmentu uzasadnienia orzeczenia, który w jego ocenie wymaga wyjaśnienia, stwierdzić należy, iż sformułowanie w nim zawarte zawiera jedynie konstatacje faktów znanych Sądowi z urzędu. Wykładnia tej części uzasadnienia pod kątem wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu postanowienia bądź też co do innych skutków orzeczenia nie jest zdaniem Sądu konieczna. W tym stanie rzeczy Sąd uznając, iż nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 158 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.