VI SO/Wa 39/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. S. o wymierzenie grzywny Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w trybie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Wnioskodawca - A. S., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) – dalej "p.p.s.a." za nieprzekazanie do Sądu skargi wnioskodawcy z dnia 14 lipca 2008 r. W związku z tym, iż ww. skarga z dnia 14 lipca 2008 r. została przekazana przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 14 sierpnia 2008 r. wraz z odpowiedzią na skargę i zarejestrowana pod sygn. akt VI SAB/Wa 83/08, pismem z dnia 10 września 2008 r. wezwano wnioskodawcę do nadesłania w terminie 7 dni informacji, czy podtrzymuje wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. W odpowiedzi na ww. pismo wnioskodawca w piśmie z dnia 17 września 2008 r. cofnął omawiany wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku wszczynającego postępowanie sądowoadministracyjne, a takim jest wniosek o wymierzenie grzywny organowi w trybie art. 55 § 1 tejże ustawy, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. Wnioskodawca cofnął przedmiotowy wniosek, w związku z czym odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 60 omawianej ustawy, w myśl którego skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sprawie niniejszej Sąd nie znalazł okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia wniosku za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 1 pkt 1 oraz art. 64 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.