VI SO/Wa 4/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 23 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. R. o wymierzenie Poczcie Polskie S.A. grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia 1. wymierzyć Poczcie Polskiej S.A. grzywnę w wysokości 5 000 (pięć tysięcy) złotych, 2. oddalić wniosek w pozostałej części, 3. zasądzić od Poczty Polskiej S.A. na rzecz skarżącej, I. R. kwotę 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 24 lipca 2019 r. I. R. (dalej: "Wnioskująca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie organowi – Poczta Polska S.A. - grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej p.p.s.a.). W uzasadnieniu wniosku wskazała, że w dniu 17 kwietnia 2019 r. wniosła za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. skargę na bezczynność ww. organu w przedmiocie wydania postanowienia o przywrócenie terminu do złożenia oświadczenia o wyrejestrowaniu odbiornika RTV. Skarga została doręczona organowi w dniu 23 kwietnia 2019 r. Na potwierdzenie powyższego do wniosku dołączono kserokopię potwierdzenia nadania przesyłki nr [...] oraz wydruk ze strony internetowej Poczty Polskie S.A. (tracking). Pismem z 24 września 2019 r. organ potwierdził fakt wniesienia, w dniu 17 kwietnia 2019 r., przez I. R. skargi na bezczynność Centrali Poczty Polskiej S.A. W treści pisma przytoczył natomiast treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a wskazując, że wydane przez organ w dniu [...] czerwca 2019 r. postanowienie nr [...]. (w sprawie zażalenia z dnia 4 kwietnia 2019 r. uzupełnionego o podpis zobowiązanego pismem z dnia 15 maja 2019 r.) nie mieści się w kognicji sądów administracyjnych. Wniósł zatem o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej oraz oddalenie wniosku o ukaranie organu grzywną. Stosownie do treści art. 66 § 1 p.p.s.a odpis pisma nadano na adres pełnomocnika Wnioskodawczyni. Pismem z 10 października 2019 r. pełnomocnik I. R. wskazał, że w jego ocenie, organ nie wie czego dotyczy postępowanie z wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność. Podkreślił, że w dniu [...] września 2016 r. I. R. zwróciła się do organu o przywrócenie terminu do wyrejestrowania odbiornika RTV. Brak informacji o rozstrzygnięciu wniosku skutkował ponagleniem organu (pismo z 11 marca 2019 r.) do zajęcia stanowiska w sprawie. Pismem z 17 kwietnia 2019 r. I. R. wniosła skargę na bezczynności organu. Zdaniem pełnomocnika, nieprzekazanie skargi w terminie określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. spowodowało ziszczenie się przesłanki określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl § 2 cytowanego przepisu organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W razie niezastosowania się przez organ administracji do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art.154 § 6 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 62 § 1 p.p.s.a. Przewodniczący wydziału lub wyznaczony sędzia zarządza skompletowanie akt niezbędnych do rozpoznania sprawy, a w razie potrzeby także innych dowodów. Wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest niewypełnienie przez organ administracji obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Sankcja wskazana w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco - represyjny tzn. ma nie tylko zapewniać realizację ustawowych obowiązków w konkretnej sprawie, ale również tworzyć warunki, w których szkodliwe dla obywatela uchybienia nie będą miały miejsca w toku postępowania sądowoadministacyjnego. Funkcja art. 55 § 1 p.p.s.a. znajduje uzasadnienie w potrzebie ochrony konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, a którego realizacja napotyka przeszkodę w razie niedopełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. Dopełnienie uchybionego obowiązku nie może stanowić przesłanki odstąpienia od wymierzenia grzywny. W rozpoznawanej sprawie oczywistym jest, że Poczta Polska S.A. nie wypełniła obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że I. R., działając za pośrednictwem organu, w dniu 17 kwietnia 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Poczty Polskiej S.A. w rozpoznaniu wniosku z 26 września 2016 r. o przywrócenie terminu do złożenia oświadczenia o wyrejestrowaniu odbiornika RTV. Zgodnie z załączonym do wniosku wydrukiem pobranym ze strony internetowej Poczty Polskiej S.A., udostępniającej usługę śledzenia przesyłek poleconych (Tracking), przesyłka, której numer widnieje na potwierdzeniu nadania załączonym do wniosku o wymierzenie organowi grzywny (tj. [...]) doręczona została organowi w dniu 23 kwietnia 2019 r. W piśmie z 24 września 2019 r. organ nie kwestionuje powyższego faktu. Przyjąć zatem należy, że od tej daty rozpoczął bieg termin na udzielenie odpowiedzi na skargę oraz przekazanie jej wraz ze skargą i aktami sprawy. Termin ten upływał 23 maja 2019 r. Do dnia dzisiejszego skarga nie została przekazana do Sądu. Nawiązując do pisma z 24 września 2019 r. nie sposób oprzeć się wrażeniu, że organ błędnie identyfikuje wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi na bezczynność ze sprawą dotyczącą zażalenia z dnia 4 kwietnia 2019 r., uzupełnionego o podpis zobowiązanego pismem z dnia 15 maja 2019 r. Powyższe potwierdza m.in. fakt dołączenia do pisma z 24 września 2019 r. kserokopii postanowienia z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...]. Ponadto wywody organu dotyczące ewentualnej dopuszczalności skargi wniesionej 17 kwietnia 2019 r. pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia Sądu w zakresie wniosku o wymierzenie organowi grzywny za jej nieprzekazanie. Jak już wcześniej podkreślano organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi zobowiązany jest w terminie 30 dni od dnia otrzymania skargi przekazać ją Sądowi wraz kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Niezastosowanie się do powyższego obowiązku rodzi ryzyko zastosowania względem organu, na wniosku skarżącego, sankcji z art. 55 § 1 p.p.s.a. w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie termin na przekazanie wniesionej w dniu 17 kwietnia 2019 r. skargi został znacznie przekroczony, tj. prawie o 5 miesięcy i stan ten nadal się utrzymuje. Z akt sprawy nie wynika ponadto, aby zaistniały jakieś nadzwyczajne okoliczności, które usprawiedliwiałyby niemożność przekazania akt w terminie określonym w ustawie. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w kwocie 5 000 złotych. Orzeczona wysokość grzywny, w ocenie Sądu, jest adekwatna do niewypełnienia ciążącego na organie ustawowego obowiązku i służy zdyscyplinowaniu organu. We wniosku z 18 lipca 2019 r. zawarto żądanie przyznania od organu na rzecz Wnioskującej odszkodowania na zasadach określonych w art. 154 p.p.s.a. Odnosząc się do powyższego wniosku Sąd podkreśla, że art. 55 p.p.s.a. stanowi jedynie o możliwości wymierzenia organowi grzywny i nie daje możliwości przyznanie na rzecz wnioskodawców sum pieniężnych. Z tego też względu formułowane w tym względzie żądania wniosku nie mogły zostać uwzględnione, a co za tym idzie wniosek w tej części podlegał oddaleniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie pierwszym sentencji. Na podstawie art. 151 w zw. z art. 64 § 3 orzeczono jak w punkcie drugim sentencji. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w punkcie trzecim sentencji wynika z art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.