VI SO/Wa 8/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. Sp. z o.o. o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania od Głównego Inspektora Transportu Drogowego w związku z uwzględnieniem przez organ skargi P. Sp. z o.o. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: zasądzić od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz P. Sp. z o.o. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] sierpnia 2009 r. nakładającej na skarżącą P. Sp. z o.o. karę pieniężną. Na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę wniosła P. Sp. z o.o., reprezentowana w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego. W skardze złożony został m. in. wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Przy skardze uiszczono wpis sądowy w kwocie 100 zł. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, iż postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] uchylił na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) zaskarżone postanowienie z dnia 19 kwietnia 2009 r. i wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W związku z uchyleniem przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. zaskarżonego postanowienia, Sąd rozpatrywał jedynie kwestię zawartego w skardze wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. Rozpoznając wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zauważyć należy, iż stosownie do treści art. 199 ustawy p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 cytowanej ustawy skutkować musi obowiązkiem zasądzenia od niego poniesionych przez stronę skarżącą – na etapie wniesienia skargi - kosztów postępowania, na co wskazuje wykładnia art. 201 § 1 p.p.s.a. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego, w myśl art. 205 § 2 p.p.s.a., zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie natomiast z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stawka minimalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi w tym przypadku 240 zł. Biorąc pod uwagę, iż w przedmiotowej sprawie w związku z uwzględnieniem skargi przez organ, czynności radcy prawnego objęły wyłącznie sporządzenie skargi, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił o zasądzeniu zwrotu kosztu postępowania w kwocie 357 zł. Na powyższą kwotę składa się uiszczony przez skarżącą wpis w kwocie 100 zł, kwota 240 zł stanowiąca wynagrodzenie radcy prawnego oraz kwota 17 zł uiszczona tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie powołanych powyżej przepisów.