VI SO/Wa 9/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. C. i T. W. o wymierzenie grzywny Głównemu Inspektorowi Transportu Drogowego (następcy prawnemu Ministra Infrastruktury) w trybie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie Wnioskodawcy – K. C. i T. W. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłaty za udzielenie licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy. Organ przekazał przedmiotową skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia 19 stycznia 2011 r. i sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 135/11. Pismem z dnia 8 kwietnia 2011 r. wnioskodawcy wnieśli o wymierzenie grzywny Ministrowi Infrastruktury (obecnie Główny Inspektor Transportu Drogowego) w trybie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie do Sądu całości akt administracyjnych dotyczących powyższej skargi. Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2011 r. wezwano wnioskodawców do udzielenia informacji, czy popierają swój wniosek, z uwagi na fakt, iż ich skarga wpłynęła do Sądu dnia 19 stycznia 2011 r. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawcy cofnęli swój wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. do wniosku wszczynającego postępowanie sądowoadministracyjne, a takim jest wniosek o wymierzenie grzywny organowi w trybie art. 55 § 1 tejże ustawy, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeśli ustawa nie stanowi inaczej. Z uwagi na fakt, iż wnioskodawcy cofnęli przedmiotowy wniosek, odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 60 p.p.s.a., w myśl którego skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W sprawie niniejszej Sąd nie znalazł okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia wniosku za niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 64 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.