VI SO/Wa 9/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia wniesionego przez W. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2013 r. sygn. akt VI SO/Wa 9/12 w sprawie z wniosku W. W. z dnia 30 lipca 2012 r. o rozpoznanie skargi i wymierzenie Polskiemu Związkowi Strzelectwa Sportowego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić W. W. kwotę 100 (słownie sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 marca 2013 r., sygn. akt VI SO/Wa 9/12 odrzucił wniosek o rozpoznanie skargi i wymierzenie Polskiemu Związkowi Strzelectwa Sportowego grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a.") jako niedopuszczalny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Skarżący W. W. jest reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika – adwokata R. S.. Dlatego, zgodnie z art. 163 § 2 p.p.s.a. doręczono pełnomocnikowi skarżącego postanowienie z uzasadnieniem bez pouczenia o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Natomiast Polskiemu Związkowi Strzelectwa Sportowego doręczono to postanowienie z pouczeniem o prawie do wniesienia zażalenia. Pełnomocnik skarżącego odpis postanowienia z uzasadnieniem odebrał w dniu 25 marca 2013 r. Natomiast skargę kasacyjną złożył do tutejszego Sądu w dniu 24 kwietnia 2013 r. poprzez oddanie w placówce pocztowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zatem, w braku uregulowania w przepisach o zażaleniu, stosuje się także odpowiednio art. 178 p.p.s.a, który stanowi, iż wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną ( niniejszej sprawie zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną ( w niniejszej sprawie zażalenie), której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak już wskazano, zdaniem Sądu na omawiane postanowienie stronom przysługiwało zażalenie, gdyż przedmiotem wniosku było rozpoznanie skargi, które miało być poprzedzone wymierzeniem Polskiemu Związkowi Strzelectwa Sportowego grzywny tytułem niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi W. W.. Podstawą żądania przez skarżącego wymierzenia grzywny był art. 55 § 1 p.p.s.a. Wymierzenie grzywny było niedopuszczalne, gdyż dotyczyło sprawy nie podlegającej właściwości sądów administracyjnych, jak wskazano w postanowieniu z dnia 18 marca 2013 r. W realiach omawianej sprawy zbędne więc było uruchamianie całej procedury związanej z przesyłaniem skargi do Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego. Skarżącego prawa nie zostały uszczuplone, gdyż mógł żądać innej oceny swojego pisma poprzez wniesienie zażalenia na przedmiotowe postanowienie Sądu. Na postanowienie w przedmiocie wymierzenia grzywny, zgodnie z art. 194 § 1 pkt 10 p.p.s.a. przysługuje zażalenie. Zażalenie, zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. W tej sytuacji pismo skarżącego nazwane: "skarga kasacyjna", będące zażaleniem, zostało wniesione po upływie siedmiodniowego terminu, który upływał w dniu 2 kwietnia 2013r., albowiem ostatni dzień terminu (1 kwietnia 2013 r.) przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy i zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a za ostatni dzień terminu uważać należało następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Odnośnie pkt 2 sentencji postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.