VI SPP/Wa 171/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2019 r., o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z funkcji biegłego sądowego postanawia utrzymać w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 30 lipca 2019 r. A.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości w przedmiocie zwolnienia z funkcji biegłego sądowego. W skardze zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z 4 kwietnia 2019 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania – skarżącą pomimo wezwania nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżąca ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy. Z uwagi, iż powyższy wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu PPF, skarżąca została wezwana do złożenia, w terminie 7 dni, wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Do wezwania został załączony obowiązujący formularz PPF. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej 18 lipca 2019 r. i nie zostało w terminie wykonane - skarżąca wypełniony formularz PPF nadała dopiero 26 lipca 2019 r., siedmiodniowy termin zaś upłyną 25 lipca 2019 r. Zarządzeniem z dnia 30 lipca 2019 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Pismem z dnia 9 sierpnia 2019 r. skarżąca złożyła sprzeciw od powyższego zarządzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a.") rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 (pkt 6 dotyczy wydawania zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania), Sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie, w dniu 18 lipca 2019 r. skarżąca otrzymała aktualny urzędowy formularz PPF celem wypełnienia i odesłania do Sądu w siedmiodniowym terminie. Wypełniony urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy został nadany na adres Sądu w dniu 26 lipca 2019 r., a więc po upływie zakreślonego terminu. Skoro skarżąca w zakreślonym terminie nie wykonała zobowiązania Sądu, należy stwierdzić, że w tej sytuacji referendarz sądowy słusznie zastosował rygor przewidziany w przepisie art. 257 p.p.s.a., pozostawiając jej wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 260 § 1 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.