VII SA/Wa 1/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2005 r. sprawy ze skargi T. O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę. skargę oddala. Decyzją z dnia [...] września 2004 r. Wojewoda [...], po rozpoznaniu wniosku T. O., odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty L nr [...] z dnia [...] lutego 2004 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę urządzeń do tankowania pojazdów samochodowych gazem propan-butan na działce nr [...]w N. przy ul. L. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda ustosunkował się do zarzutów podanych we wniosku oraz przeanalizował przedmiotową decyzję Starosty L pod kątem wystąpienia w niej przesłanek stwierdzenia nieważności wymienionych w art. 156 k.p.a. W odniesieniu do zarzutu, iż pozwolenie na budowę wydane zostało bez wymaganej w takich przypadkach decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, organ ustalił, że pozwolenie to zostało wydane w dacie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu Burmistrza N. nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., która została wydana w związku z tym, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L decyzją [...] z dnia [...] października 2003 r. stwierdziło nieważność poprzednio wydanej w tej sprawie decyzji z dnia [...] marca 2003 r., o tym samym znaku. Ponadto Wojewoda ustalił, że przedsięwzięcie objęte decyzją Starosty L. nr [...] z dnia [...] lutego 2004 r. uzyskało pozytywne opinie w zakresie ochrony środowiska. Lokalizacja i rozwiązania techniczne inwestycji zatwierdzonej tą decyzją zostały dokonane z zachowaniem odległości wymaganych przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2000 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie. Organ doszedł do wniosku, że zamierzenie inwestycyjne objęte decyzją Starosty L. z dnia [...] lutego 2004 r. może wprawdzie naruszać interesy gospodarcze skarżącego, który prowadzi punkt dystrybucji paliw zlokalizowany w sąsiedztwie, brak jednak jest podstaw do kwestionowania legalności decyzji o pozwoleniu na budowę. Na skutek odwołania T. O. od tej decyzji, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2004 r. rozpoznał sprawę w II instancji i utrzymał w mocy decyzję Wojewody P. T. O. złożył skargę na tę decyzję, ponawiając argumenty przytaczane we wcześniejszych pismach, organ zaś w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko zajęte w decyzjach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skargę należało oddalić, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd, rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Powoływany przez skarżącego zarzut, iż decyzja w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę była dotknięta wadą, polegającą na niepoprzedzeniu jej decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, okazał się bezpodstawny. W dacie wydania pozwolenia decyzja taka z dnia [...] grudnia 2003 r. istniała i wywoływała skutki prawne, stanowiąc podstawę do wydania pozwolenia budowlanego. Dla oceny okoliczności istnienia tej decyzji w dacie wydawania pozwolenia bez znaczenia też było, że w przyszłości mogło dojść (a według skarżącego doszło) do stwierdzenia nieważności tej decyzji, gdyż jej późniejsze wyeliminowanie mogłoby mieć znaczenie dla ewentualnego wznowienia postępowania budowlanego, jeżeli spełnione zostałyby warunki określone w przepisach dotyczących wznowienia postępowania administracyjnego. Jeżeli zaś chodzi o kontrolę legalności pozwolenia budowlanego, to organ prowadzący postępowanie nadzorcze w trybie art. 157 k.p.a. bada decyzję według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie jej wydania. Wprawdzie zgodzić się należy z wywodami skarżącego, iż zabudowa działki, przylegającej do jego działki, może spowodować określone uciążliwości, to jednak okoliczności te, same przez się, nie mogą prowadzić do oceny, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa. Uciążliwości te bowiem dotyczą co najwyżej sfery faktów, a nie naruszenia interesu prawnego skarżącego. Jedynie bowiem wykazanie naruszenia konkretnego przepisu prawa, a także warunków technicznych mogłoby prowadzić do podważenia zaskarżonej decyzji, do takiej zaś oceny, w świetle poczynionych w sprawie ustaleń, brak jest uzasadnionych podstaw. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił-