VII SA/Wa 1003/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Miasta [...] o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Miasta [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku mieszkalno-usługowego przy ul. R. w W., strona skarżąca – Miasto [...] zawarła wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że wykonanie obowiązku określonego decyzją może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki z uwagi na konieczność podjęcia działań naruszających plan finansowy jednostki i narażający kierownika jednostki na zarzut naruszenia dyscypliny finansów publicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Sąd rozpoznając wniosek w oparciu o treść art. 61 § 3 p.p.s.a. jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O trudnych do odwrócenia skutkach zaskarżonego aktu lub czynności mówić można tylko w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych ich następstw, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Z kolei niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). W ocenie Sądu argumentacja zawarta we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie dała postaw do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa powyżej. Przede wszystkim sam fakt istnienia obowiązku wykonania aktu nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Niewątpliwie bowiem każda decyzja administracyjna zobowiązująca do wykonania określonych robót budowlanych pociąga za sobą pewne dolegliwości finansowe, co zaś wpływa w określony sposób na funkcjonowanie podmiotu zobowiązanego. Nie można jednak z góry oceniać, że wyrządzona w ten sposób szkoda ma charakter nieodwracalny. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek poniesionych nakładów finansowych grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa pokrycia wydatków związanych z wykonaniem określonych decyzją obowiązków. W ocenie Sądu podniesiony przez stronę skarżącą argument nieodwracalnych skutków, jakie wiążą się z wykonaniem niezbędnych prac nakazanych w decyzji należy zestawić z istnieniem niebezpieczeństwa dla mieszkańców oraz użytkowników budynku przy ul. [...] w [...]. Wskazać należy, że zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o art. 66 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 ustawy Prawo budowlane, a zatem organ stwierdził, że ww. obiekt budowalny może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, jak również jest w nieodpowiednim stanie technicznym i powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia. W związku z powyższym Sąd oceniając wniosek kierował się przede wszystkim ochroną dobra o szczególnym znaczeniu, jakim jest zdrowie i życie osób mieszkających w budynku i korzystających ze znajdującej się w tym budynku biblioteki, przyznając im pierwszeństwo przed względami ekonomicznymi podnoszonymi przez stronę skarżącą. Argumentem przemawiającym za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji nie może być także ewentualna konieczność odzyskiwania środków na drodze postępowania cywilnego, gdyby okazało się, że decyzja organu nakazująca wykonanie określonych w niej prac została wskutek rozpoznania skargi przez Sąd została uchylona. W zaskarżonej decyzji zobowiązano stronę skarżącą do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości przez wykonanie określonych robót budowlanych w terminie 1 roku od daty, kiedy decyzja stanie się ostateczna. Sprawa natomiast oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy zgodnie z kolejnością wpływu. Mając na uwadze powyższe bezcelowe jest również i z tego powodu wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).