VII SA/Wa 1004/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 ww. ustawy Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a na podstawie § 3 omawianego artykułu wynika, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2010 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 34 odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie skarżąca odebrała w dniu 10 sierpnia 2010 r. zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 17 sierpnia 2010 r. Z akt sprawy wynika, że do dnia 23 września 2010 r. skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi, ani do dnia dzisiejszego nie nadesłała odpisów skargi. Odnosząc się natomiast do rezygnacji z dalszego postępowania wyrażonej przez skarżącą w piśmie zatytułowanym ‘cofnięcie skargi’ z dnia 25 sierpnia 2010 r. wskazać należy, iż w myśl przepisu art. 161 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania między innymi w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę. Cofnięcie skargi nie jest jednak możliwe, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie takiej skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadminsitracyjne. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 września 2010 r., sygn. akt I SA/Op 243/10). Wobec powyższego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).