VII SA/Wa 1004/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na pismo Marszałka Województwa [...] z dnia [...] października 2012 r., znak [...] Nr Kanc.: [...] w przedmiocie skargi w sprawie organizacji i przebiegu egzaminu państwowego na prawo jazdy postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 września 2013 r. w ten sposób, że w wersie 11 sentencji postanowienia oraz na stronie nr 2 uzasadnienia w wersie 3 i 4 zamiast: "znak: [...] Nr Kanc.: [...]" wpisać "znak: [...] Nr Kanc.: [...]". W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., nr 270 - dalej zwana p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania, uzupełnienia lub wykładni wyroku sąd może dokonać także na wniosek stron, o czym świadczy treść art. 159 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (por. wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16). Ponadto, mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. W sentencji postanowienia z dnia 9 września 2013 r. oraz w jego uzasadnieniu błędnie wpisano numer zaskarżonego pisma organu. Określenie niewłaściwego numeru było zabiegiem niezamierzonym i stanowiło wynik oczywistej omyłki. Z powyższych względów, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.