VII SA/Wa 1008/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. w N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : umorzenia postępowania odwoławczego postanawia : umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 20 maja 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga O. w N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...]. Zarządzeniem z dnia 25 maja 2010 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił O. w N. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na powyższe postanowienie strona skarżąca wniosła zażalenie, jednak ze względu na wniesienie go z uchybieniem terminu postanowieniem z dnia 13 września 2010 r. Sąd odrzucił zażalenie. W dniu 4 listopada 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo w którym O. w N. oświadczył, iż cofa wniesioną skargę, w związku z odmową przyznania prawa pomocy, albowiem nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje możliwość cofnięcia skargi przez skarżącego. Pismem z dnia 29 października 2010 r. O. w N. cofnął skargę wniesioną na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Mając na uwadze, że ww. czynność nie zmierza do obejścia prawa, i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Zaznaczyć przy tym należy, że strona skarżąca miała zapewnioną możliwość skorzystania z instytucji przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, z czego w niniejszej sprawie skorzystała. Z tego też względu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.