VII SA/Wa 1009/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. Skarżąca – B. M. w dniu 29 kwietnia 2014 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W skardze zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na w/w decyzję Wojewody [...]. W uzasadnieniu skarżąca oświadczyła, iż planowana inwestycja "graniczy z przynależnym mi ułamkowo gruntem." Natomiast skarżąca nie brała udziału w postępowaniu przed organami obu instancji, bowiem organy nie powiadomiły jej o toczącym się postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy ustalić należało, czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności (wniesienia skargi), z jednoczesnym dokonaniem tej czynności został złożony w ustawowym terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, jak tego wymaga art. 87 § 1 p.p.s.a. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z okoliczności faktycznych sprawy nie da się w sposób jednoznaczny wywieść, czy termin z art. 87 § 1 p.p.s.a. został dochowany. W takim przypadku sąd administracyjny wydaje rozstrzygnięcie merytoryczne (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 658/10, LEX nr 1096794), co niniejszym uczynił. Dokonując oceny zasadności wniosku Sąd miał na względzie przywołane we wniosku okoliczności, a mianowicie to, że skarżąca nie brała udziału w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją i nie doręczono skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Jak stanowi art. 53 ust. 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Powyższy termin do wniesienia skargi liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie, która brała udziału w postępowaniu. Wyjaśnić jednak należy, że, zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie, termin ten wiąże również stronę, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu oraz stronę, której nie została doręczona (ogłoszona) decyzja, chociaż miały status strony tego postępowania. Jak wskazał bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 maja 2012 r., sygn. akt I OZ 355/12 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępna pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl) termin określony w art. 53 ust. 1 p.p.s.a. wiąże również stronę, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu oraz stronę, której nie została doręczona (ogłoszona) decyzja, chociaż miały status strony tego postępowania. Stronie, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym (podmiot, któremu organ nie doręczył ani nie ogłosił decyzji a jest stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a.), przysługuje prawo do wniesienia skargi wówczas, gdy wnosi skargę w terminie przewidzianym dla pozostałych stron postępowania, którym decyzję doręczono. Skarżący, którzy nie brali udziału w postępowaniu administracyjnym i którym nie doręczono decyzji – jeżeli nie skorzystali z uprawnienia do złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania – nie mogą skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej. Jednak istnieje możliwość przywrócenia przez Sąd terminu do wniesienia skargi, co jest uwarunkowane wnioskiem strony złożonym w przepisanym terminie. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], i nie doręczono skarżącej zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji, jak też organy nie kierowały do niej żadnego pisma w sprawie. W tej sytuacji uznać, należy, że skarżącą wiązał termin do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], przewidziany dla pozostałych stron postępowania, tj. termin od dnia 29 stycznia 2014 r. do dnia 28 lutego 2014 r. Skarżąca wniosła skargę w dniu 29 kwietnia 2014 r., czyli po upływie ustawowego 30 - dniowego terminu. Zdaniem Sądu uznać należy, że skarżąca w złożonym wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, nie brała bowiem udziału w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną decyzją. Równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu skarżąca dopełniła czynności, której nie dokonała w terminie, tj. wniosła skargę. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Pojęcie "strony" jest kategorią prawa materialnego. Kryterium "interesu prawnego", na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi oznacza, że akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r., sygn. akt OPS 1/04, orzeczenia.nsa.gov.pl). Badanie kwestii ewentualnego interesu prawnego skarżącej w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a., tj. przesłanki materialnoprawnej dopuszczalności skargi, wykracza poza ramy postępowania w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia skargi i nie mogło być przedmiotem oceny Sądu przy badaniu wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 36/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym, w zaistniałych okolicznościach niniejszej sprawy, należało orzec o przywróceniu skarżącej terminu do wniesienia skargi. Z tych przyczyn, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.