VII SA/Wa 1009/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2016 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji H. G. (dalej jako "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], którym organ utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] września 2015 r. nr [...], stwierdzającą nieważność decyzji Miejskiego Konserwatora Zabytków w [...] z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie zezwolenia na prowadzenie robót budowlanych w otoczeniu zabytku. Następnie skarżąca złożyła pismo, w którym wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że zaskarżona decyzja wymusiła zaprzestanie robót budowlanych, co może skutkować zagrożeniem bezpieczeństwa ludzi i mienia. Ponadto szkoda, która już wystąpiła, może się zwiększyć gdy dojdzie do wypowiedzenia umów zawartych na ich realizację. Zaskarżona wyeliminowała z obrotu prawnego akty prejudycjalne dla kontrolowanej obecnie przez WSA w G. decyzji o pozwoleniu na budowę. Brak w związku z tym tymczasowej ochrony w postaci wnioskowanego wstrzymania ich wykonalności wprowadza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci stwierdzenia nieważności danego pozwolenia. W ocenie skarżącej brak wstrzymania zaskarżonych aktów spowoduje trudne do odwrócenia skutki w zakresie utraty przez skarżącą przysługującego jej prawa do realizacji inwestycji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Wskazać należy, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja dotyczy stwierdzenia nieważności decyzji o udzieleniu pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych. Decyzja w tym przedmiocie, jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego, daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno-budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę inwestorowi do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym nie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Decyzja w przedmiocie zezwolenia organu konserwatorskiego na prowadzenie robót budowlanych ma charakter wyłącznie deklaratywny i nie należy do aktów administracyjnych, które mogłyby podlegać wykonaniu w powyższym rozumieniu pomimo, że może ona wywoływać określone następstwa prawne. Wskazana przez stronę skarżącą argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania sprowadza się w swej istocie do skutków, jakie może wywołać uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę. Przywołane przez skarżącą okoliczności dotyczą zatem odrębnego postępowania tj. pozwolenia na budowę, nie zaś sprawy będącej przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie tj. stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia organu konserwatorskiego na prowadzenie robót budowlanych w otoczeniu zabytku. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.