VII SA/Wa 101/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Stawecki Sędziowie: WSA Tomasz Janeczko WSA Krystyna Tomaszewska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi Z.B. na postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary za nielegalne przystąpienie do użytkowania oddala skargę Postanowieniem nr [...] z [...] listopada 2018 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego ("[...]WINB"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm., "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1202, "Prawo budowlane") utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] ("PINB") nr [...] z [...] października 2018 r., nakładające na Z. B. ("skarżący") obowiązek uiszczenia kary w wysokości 60.000 złotych naliczonej z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania poziomu piętra budynku produkcyjno-magazynowego, znajdującego się na działkach oznaczonych nr. ew. [...] położonych w miejscowości [...], gmina [...]. W uzasadnieniu decyzji [...]WINB wskazał, że decyzją nr [...] z [...] lutego 2009 r. PINB udzielił skarżącemu pozwolenia na użytkowanie poziomu parteru przedmiotowego budynku. Natomiast [...] lutego 2018 r. PINB z urzędu wszczął postępowanie administracyjne w sprawie przystąpienia do użytkowania poziomu piętra w opisanym powyżej budynku, który został zrealizowany w oparciu o decyzję PINB nr [...] z [...] sierpnia 2008 r., zatwierdzającą projekt budowlany zamienny ww. budynku i udzielającą skarżącemu pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy jego budowie oraz nakładającą obowiązek uzyskania decyzji pozwalającej na użytkowanie budynku. Podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych w 28 lutego 2018 r. pracownik PINB ustalił, że na poziomie piętra tego budynku: - w pomieszczeniu magazynu ([...]) znajdują się m.in. stół, krzesła, szafki, szafy stalowe i zlew, - w pomieszczeniu magazynu ([...]) znajdują się m.in. regał i biurko, - w pomieszczeniu łazienki ([...]) znajdują się m.in. umywalka, miska ustępowa, -w pomieszczeniu biurowym ([...]) stoi wiadro, - w pomieszczeniach pokoi biurowych ([...],[...]) znajdują się m.in. szafy, stoły, krzesła, kanapa, segregatory. W dniu kontroli nie zaobserwowano przebywania żadnych osób. Do protokołu kontroli załączona została dokumentacja zdjęciowa. Porównując stan faktyczny ze stanem przedstawionym w projekcie budowlanym zamiennym PINB wskazał, że w poziomie piętra przystąpiono do użytkowania przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie tej części obiektu. W tej sytuacji PINB postanowieniem nr [...] z [...] czerwca 2018 r. nałożył na właścicieli budynku – B. B., A. B. oraz M. B. – obowiązek uiszczenia kary w wysokości 125.000 złotych, naliczonej z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania poziomu piętra budynku produkcyjno-magazynowego znajdującego się na działkach oznaczonych nr ewid. [...] położonych w miejscowości [...], gmina [...]. Po rozpoznaniu zażalenia na ww. rozstrzygnięcie [...]WINB postanowieniem nr [...] z [...] lipca 2018 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Ponownie rozpatrując sprawę PINB pismem z 27 sierpnia 2018 r. wezwał skarżącego do wskazania daty przystąpienia do użytkowania piętra budynku produkcyjno-magazynowego. Skarżący do protokołu z 3 września 2018 r. oświadczył, że "cały budynek w poziomie parteru wraz z częścią magazynową w poziomie piętra jest odebrany do użytkowania. W części biurowej w poziomie piętra prowadzone są roboty wykończeniowe i pomieszczeń w tej części nie użytkuję (...)". Tożsame wezwanie organ powiatowy wystosował do B. B., M. B., A. B. oraz do kierownika budowy J. H. W odpowiedzi kierownik budowy do protokołu z 27 września 2018 r. oświadczył, że "(...) Nie znam daty kiedy właściciele umeblowali pomieszczenia w poziomie piętra. Ponadto oświadczam, że wciąż w poziomie piętra trwają roboty wykończeniowe", załączając jednocześnie do akt sprawy kserokopie dziennika budowy nr [...]. Pozostałe osoby nie stawiły się na wezwanie organu powiatowego, oświadczając przez swojego pełnomocnika do protokołu z 24 września 2018 r. że podtrzymują oświadczenie złożone przez niego do protokołu z 3 września 2018 r. Postanowieniem nr [...] z [...] października 2018 r. PINB, działając na podstawie art. 57 ust. 7 w związku z art. 59f ust. 1, art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego oraz art. 123 k.p.a., nałożył na inwestora – Z. B. – obowiązek uiszczenia kary w wysokości 60.000 złotych naliczonej z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania poziomu piętra przedmiotowego budynku. Po rozpoznaniu zażalenia Z. B., [...]WINB wydał opisane na wstępie postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że zgromadzony materiał dowodowy w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza przystąpienie do użytkowania piętra przedmiotowego budynku przed uzyskaniem decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie. Wskazują na to ustalenia protokołu kontroli z 28 lutego 2018 r. oraz zgromadzona w sprawie dokumentacja zdjęciowa obrazująca wyposażenie poszczególnych pomieszczeń, wskazujące na ich codzienne użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem. Na zdjęciach widać nie tylko umeblowanie poszczególnych pomieszczeń, ale również przedmioty potwierdzające wykonywanie codziennych czynności, takie jak: komputer, podłączony do prądu wentylator, segregatory z dokumentami, przybory toaletowe, mikrofalówka, ręcznik, kubek, artykuły spożywcze. Potwierdza to także przystosowanie pomieszczeń biurowych oraz służących im pomieszczeń magazynowych do potrzeb prowadzenia działalności i wykorzystywania ich w tym celu. [...]WINB zauważył, że termin "przystąpienie do użytkowania" nie posiada definicji legalnej, chociaż w drodze jego wykładni przez orzecznictwo nabrało niebudzącego wątpliwości znaczenia. Przez przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego rozumie się wystąpienie określonego stanu faktycznego polegającego na rozpoczęciu korzystania z obiektu lub jego części zgodnie z jego przeznaczeniem. Przystąpić do użytkowania można tylko raz, późniejszy stan faktyczny w zakresie użytkowania należy ocenić już jako trwające użytkowanie. W tym stanie rzeczy brak jest jakichkolwiek racjonalnych argumentów pozwalających na przyjęcie stanowiska, że wybudowany obiekt w części obejmującej kondygnację piętra nie był użytkowany (wykorzystywany) zgodnie z jego przeznaczeniem. Następnie organ wskazał, że zgodnie z art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego stroną w postępowaniu dotyczącym uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie jest wyłącznie inwestor i to na niego organ nadzoru budowlanego ma obowiązek nałożyć karę w przypadku, gdy do użytkowania budynku dojdzie przed uzyskaniem decyzji zezwalającej na jego użytkowanie. W tej sytuacji adresatem postanowienia PINB prawidłowo uczynił Z. B., bowiem to on jest adresatem decyzji o pozwoleniu na budowę z [...] lutego 1995 r., znak: [...], wydanej przez Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] oraz decyzji PINB nr [...] z [...] sierpnia 2008 r., zatwierdzającej projekt budowlany zamienny przedmiotowego budynku, udzielającej zezwolenia na wznowienie robót budowlanych przy jego budowie oraz nakładającej obowiązek uzyskania decyzji pozwalającej na jego użytkowanie. Odnosząc się do kwestii ustalenia daty przystąpienia do użytkowania piętra ww. budynku, istotnej z punktu widzenia przedawnienia możliwości nałożenia kary z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania, organ wskazał, że zgodnie z najnowszą linią orzecznictwa (m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lutego 2016 r., sygn. akt II OSK 1593/14), do kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego ma zastosowanie wyłącznie trzyletni termin przedawnienia wymierzenia kary. PINB zatem słusznie przyjął, że przystąpienie do użytkowania piętra ww. budynku mogło nastąpić najwcześniej w 2015 roku. Z przedłożonego do akt sprawy Dziennika Budowy nr [...], wydanego w [...] września 2008 r., wynika, że dopiero pod koniec listopada 2015 r. przystąpiono do wykonania prac wykończeniowych, tj. prac okładzinowych oraz malarskich w pomieszczeniach usytuowanych na piętrze budynku. Wcześniej, zgodnie z zapisami dziennika budowy, w pomieszczeniach tych znajdowały się jedynie posadzki, tynki oraz okładziny z płyt typu g-k. Trudno zatem sobie wyobrazić użytkowanie pomieszczeń piętra (związanych z prowadzoną działalnością) przed wykonaniem prac okładzinowych i malarskich. Niezależnie od tego organ zauważył, że dopiero w 2017 r. zamontowano armaturę sanitarną w łazience na poziomie piętra. Opisane okoliczności nie pozwalają na przyjęcie upływu trzyletniego okresu wyłączającego możliwość nałożenia kary z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania. Organ następnie skontrolował wysokość kary z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania i stwierdził, że PINB wyliczył ją zgodnie z dyspozycją art. 59f Prawa budowlanego. Kwota ta to iloczyn dziesięciokrotnej stawki opłaty, współczynnika kategorii obiektu oraz współczynnika wielkości obiektu. Współczynnik kategorii obiektu (k) – kategoria według załącznika do ustawy Pb XVI (budynki biurowe i konferencyjne) wynosi 12,0. Współczynnik wielkości obiektu (w) wynosi 1,0 (kubatura części biurowe, jak wynika z projektu budowlanego zamiennego, wynosi 906,87 m2, a powiązanej z nią części magazynowej 209,68 m2, co daje łącznie 1116,55 m2). Po wyliczeniu kwota kary wynosi 500 zł x 12 x 1 x 10 = 60.000 zł. Odnosząc się do pozostałych zarzutów zażalenia organ ponownie podkreślił, że przez przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego rozumie się wystąpienie określonego stanu faktycznego polegającego na rozpoczęciu korzystania z obiektu lub jego części zgodnie z jego przeznaczeniem. Przystąpić do użytkowania można tylko raz, późniejszy stan faktyczny w zakresie użytkowania należy ocenić już jako trwające użytkowanie. [...]WINB wskazał też, że wysokość kary nie zależy od swobodnego uznania organu nadzoru budowlanego, lecz jest ściśle określona przepisami, natomiast dotkliwość kary (dziesięciokrotność opłaty), o której mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego, jest celowym zamierzeniem ustawodawcy mającym na celu wyeliminowanie nagminnego lekceważenia ww. obowiązku przez osoby zobowiązane do zgłoszenia zakończenia budowy obiektu i zamiaru przystąpienia do jego użytkowania. Jednocześnie organ wyjaśnił, że organy nadzoru budowlanego nie mają obowiązku uprzedzenia o terminie przeprowadzenia kontroli. Kontrola dokonywana z urzędu ma bowiem na celu ustalenie rzeczywistego stanu kontrolowanego obiektu budowlanego i niejednokrotnie właśnie niezapowiedziana kontrola umożliwia jednoznaczne ustalenie tego stanu. Szczególny tryb dokonywania czynności kontrolnych uregulowany w art. 81a Prawa budowlanego wskazuje, że do prowadzonego postępowania kontrolnego nie mają zastosowania przepisy k.p.a. dotyczące oględzin (art. 85) i obowiązku zawiadomienia o miejscu i terminie przeprowadzenia oględzin (art. 79 § 1). Skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Z. B., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący zarzucił: - naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 3 pkt 16 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2002 r., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w niniejszej sprawie, tzn. uznanie, iż antresola znajdująca się na parterze spełnia warunki pozwalające na uznanie tej części budynku za oddzielną kondygnację, - naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie, tj. art. 80 k.p.a. przez sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego wnioskowanie oraz brak wszechstronnej analizy zebranego materiału dowodowego i sprzeczność ustaleń faktycznych z materiałem dowodowym, tj. błędne ustalenie, iż w zaistniałej sprawie skarżący użytkuje bez wymaganego pozwolenia piętro budynku, co w konsekwencji doprowadziło do mylnych wniosków, iż zachodzą przesłanki uzasadniające nałożenie kary z tytułu nielegalnego przystąpienia do użytkowania poziomu piętra budynku, a także poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów, w szczególności dowodów z wyjaśnień skarżącego, która doprowadziła do mylnego przyjęcia, iż w niniejszej sprawie doszło do nielegalnego z przystąpienia do użytkowania poziomu piętra budynku. W uzasadnieniu skarżący wskazał przede wszystkim, że fakt, iż w czasie kontroli pracownicy PINB zastali na miejscu m.in. szafy, stoły i regały nie może przesądzać o tym, że dany obiekt jest użytkowany. Przedmioty te zostały przeniesione na – jak to określa skarżący – antresolę w 2013 r., zatem nawet gdyby nie podzielić argumentacji, że umieszczenie mebli nie stanowi rozpoczęcia użytkowania, to trzyletni okres uprawniający do nałożenia kary upłynął. Ponadto skarżący wskazał, że przeprowadzona w celu ustalenia wymiar podatku od nieruchomości w 2016 roku kontrola pracowników Urzędu Gminy potwierdziła, że skarżący nie korzysta z budynku. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia PINB i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie; zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Stosownie do art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego, do użytkowania obiektu budowlanego, na budowę którego wymagane jest pozwolenie na budowę albo zgłoszenie budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a i 19a, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Przepis art. 30 ust. 6a stosuje się." Art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego stanowi, że w przypadku stwierdzenia przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem przepisów art. 54 i 55, właściwy organ wymierza karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego. Do kary tej stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące kar, o których mowa w art. 59f ust. 1, z tym że stawka opłaty podlega dziesięciokrotnemu podwyższeniu. Zaskarżone postanowienie zapadło wskutek stwierdzenia, że skarżący, nie posiadając pozwolenia na użytkowanie piętra budynku produkcyjno-magazynowego, znajdującego się na działkach oznaczonych nr. ew. [...] położonych w miejscowości [...], gmina [...], do jego użytkowania przystąpił. Skarżący sformułował przeciwko temu rozstrzygnięciu trzy zarzuty: pierwszy wskazujący, że do użytkowania w ogóle nie przystąpiono; drugi skierowany przeciwko ustaleniu, że użytkowanie dotyczy piętra, a tymczasem jest to antresola; trzeci, że doszło do przedawnienia możliwości wymierzenia kary za nielegalne przystąpienie do użytkowania tej części budynku. Odnosząc się do pierwszego z tych zarzutów Sąd zauważa, że w niniejszej sprawie w czasie kontroli, przeprowadzonej przez PINB 28 lutego 2018 r., ustalono, że na piętrze przedmiotowego budynku znajdują się przedmioty wskazujące na przystąpienie do użytkowania tego poziomu budynku. Na zdjęciach załączonych do protokołu kontroli widoczne są m.in. częściowo opróżniona butelka z napojem (magazyn [...]), komputer i wentylator (pokój biurowy [...]) czy też wyposażona łazienka ([...]). W ocenie Sądu taki stan rzeczy bezspornie wskazuje, że w pomieszczeniu tym przebywały osoby mimo braku pozwolenia na użytkowanie tej części budynku (skarżący decyzją PINB nr [...] z [...] lutego 2009 r. otrzymał pozwolenie jedynie na użytkowanie parteru). Skarżący w skardze wskazuje, że w czasie kontroli ujawniono "m.in. szafy, stoły i regały", jednak z przedmiotowych zdjęć jednoznacznie wynika, że w pomieszczeniach na piętrze znajdowały się nie tylko meble, ale i przedmioty codziennego użytku. Argument dotyczący kontroli przeprowadzonej przez Urząd Gminy pozostaje bez wpływu na powyższą konstatację, albowiem kontrola ta odbyła się 27 kwietnia 2016 r., zaś PINB skontrolował stan na 28 lutego 2018 r. Zatem zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 80 k.p.a. w tym zakresie należy ocenić jako niezasadny. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nomenklatury przyjętej przez [...]WINB, Sąd stwierdza, że § 3 pkt 16 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (na dzień wydania decyzji [...]WINB obowiązywał t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1422 ze zm.; "rozporządzenie") definiuje "kondygnację" jako poziomą część budynku, zawartą pomiędzy powierzchnią posadzki na stropie lub najwyżej położonej warstwy podłogowej na gruncie a powierzchnią posadzki na stropie lub warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu, znajdującego się nad tą częścią budynku, przy czym za kondygnację uważa się także poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz poziomą część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mającą średnią wysokość w świetle większą niż 2 m; za kondygnację nie uznaje się nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, centrala klimatyzacyjna, obudowa wyjścia z klatki schodowej, kotłownia lub inne pomieszczenia techniczne. Tymczasem "antresola" zdefiniowana jest w § 3 pkt 19 tego rozporządzenia jako górna część kondygnacji lub pomieszczenia znajdująca się nad przedzielającym je stropem pośrednim o powierzchni mniejszej od powierzchni tej kondygnacji lub pomieszczenia, niezamknięta przegrodami budowlanymi od strony wnętrza, z którego jest wydzielona. W tym miejscu odwołać się należy do projektu budowlanego zamiennego budynku produkcyjno-magazynowego. W punkcie 2.1 (k. 12) stwierdzono "opracowywany budynek składa się z dwukondygnacyjnej części biurowej". W punkcie 3.4 (k. 16) szczegółowo opisano budynek biurowy, wskazując, że jest on "2-kondygnacyjny, na rzucie prostokąta". Następnie opisano, jakie pomieszczenia przewidziane są na parterze, a jakie na piętrze budynku. Rzuty też są opisane jako "rzut parteru" i "rzut piętra" (k. 45 i 46). Z kolei "Przekrój C-C" (k. 49) jasno pokazuje, że budynek o kształcie prostokąta pośrodku ma jednokondygnacyjną halę, a po lewej i prawej stronie – części dwukondygnacyjne, przy czym górna i dolna mają identyczną powierzchnię i są wydzielone ścianami od hali (pozostałe boki to ściany zewnętrzne budynku), a stropami od parteru. Zgodnie z rysunkiem, wydzielenie to ma charakter całkowity. Ponadto wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, złożony przez skarżącego, wskazywał na "halę produkcyjną 1-dno kondygnacyjną; budynek admin. 2-kondygn." (pisownia oryginalna) oraz "ilość kondygnacji nadziemnych – 2". Skoro projekt budowlany – sporządzony przez osoby posiadające uprawnienia budowlane i z całą pewnością odróżniające kondygnację od antresoli – opiewa na dwie kondygnacje, a nie na jedną z antresolą, argument skarżącego w tym zakresie należy ocenić jako chybiony. W tej sytuacji pozwolenie na użytkowanie parteru, udzielone skarżącemu decyzją nr [...] z [...] lutego 2009 r., nie mogło obejmować piętra, zwanego przez skarżącego antresolą, albowiem antresola w przedmiotowym obiekcie nie istnieje, a pozwolenie nie obejmuje piętra. Zatem zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia § 3 pkt 16 rozporządzenia oraz art. 80 k.p.a. także okazały się niezasadne. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego daty przystąpienia do użytkowania Sąd podziela argumentację skarżącego w zakresie powołania się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 listopada 2016 r., sygn. akt II OSK 1092/16, zgodnie z którym umieszczenie wyposażenia obiektu budowlanego w postaci urządzeń, szaf, półek nie może być rozumiane jako przystąpienie do użytkowania tego obiektu. Można wówczas mówić o ewentualnym podjęciu czynności polegających na przygotowaniu do przystąpienia do użytkowania, czego ustawodawca nie objął sankcją z art. 57 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. Zatem, choć meble zostały umieszczone na piętrze przedmiotowego budynku – zgodnie z twierdzeniem skarżącego – już w 2013 r., nie oznacza to, że wtedy właśnie skarżący przystąpił do użytkowania piętra budynku. Jednocześnie sam skarżący zaoferował argument, zgodnie z którym 27 kwietnia 2016 r. nie przystąpił on jeszcze do użytkowania piętra – poprzez dołączenie protokołu kontroli Urzędu Gminy. Oznacza to, że nałożenie w 2018 roku kary za nielegalne przystąpienie do użytkowania było możliwe, zaś, jak wynika z poprzednich rozważań, było to konieczne wobec wykrycia przedmiotów innych niż meble, wskazujących na przystąpienie do użytkowania piętra. Jednocześnie Sąd stwierdza, że karę nałożono w prawidłowej wysokości, stosownie do dyspozycji art. 57 ust. 7 i art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego. Organ jasno wytłumaczył skarżącemu podstawę prawną i okoliczności faktyczne, które miały wpływ na ustalenie wysokości kary. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), orzekł jak w sentencji.