VII SA/Wa 1014/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2008 r. sprawy ze skargi T. i S. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego skargę oddala VII SA/Wa 1014/08 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], działając na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 1118 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., zatwierdził projekt budowlany zamienny budynku gospodarczego, wybudowanego na działce nr ew. [...] położonej w miejscowości S. oraz nałożył na inwestorów H. i T. K. obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w czasie realizacji inwestycji odstąpiono w sposób istotny od warunków pozwolenia na budowę budynku gospodarczego o wymiarach zewnętrznych 6,00 x 21,04 m. z lokalizacją przy granicy działki sąsiedniej o nr [...], stanowiącej własność T. i S. K.. Organ wyjaśnił, iż ze względu na zmianę parametrów i lokalizacji budynku postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. wstrzymał prowadzenie robót budowlanych, a następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Od powyższej decyzji wniosła odwołanie T. K.. Kwestionowanej decyzji zarzucono naruszenie: art. 5 ustawy Prawo budowlane przez zatwierdzenie projektu budowlanego obiektu, usytuowanego częściowo poza granicami działki objętej inwestycją, art. 34 ustawy Prawo budowlane przez zatwierdzenie projektu, który nie spełnia wymagań określonych w decyzji o warunkach zabudowy w zakresie, w jakim budynek wykracza poza granice działki wskazanej w decyzji, § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przez niezachowanie określonych odległości od granicy działki w związku z przekroczeniem jej granic, - art. 35 ustawy Prawo budowlane przez zatwierdzenie projektu budowlanego, naruszającego ww. normy prawne. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania T. K., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, że inwestor wypełnił obowiązek przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, a organ pierwszej instancji był zobligowany wydać decyzję zatwierdzającą ww. projekt. W odniesieniu do zarzutów zawartych w odwołaniu wskazał, iż dochodzenie naruszeń prawa własności może mieć miejsce przed sądem powszechnym na drodze postępowania cywilnego. W ocenie organu odwoławczego, decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa, zaś argumenty podniesione przez stronę w odwołaniu nie mają wpływu na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wnieśli T. i S. K., zwracając się o jej uchylenie. Kwestionowanej decyzji zarzucono naruszenie art. 5 Prawa budowlanego oraz § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z uwagi na częściowe usytuowanie budynku na działce skarżących. Podniesiono także, iż nie jest dopuszczalne uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę na podstawie art. 36 ust. 2 Prawa budowlanego w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego bez uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, gdy inwestycja została już zakończona. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Oznacza to, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym badaniu podlega, po pierwsze - prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do stanu faktycznego sprawy, a po drugie - trafność wykładni tych przepisów. Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., Sąd, uwzględniając skargę na decyzję (postanowienie), uchyla ją w całości lub części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpatrywanej sprawie kontrolowana przez Sąd decyzja została wydana na podstawie art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t. jedn. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.). Zgodnie z powyższym przepisem , po upływie wyznaczonego terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego; w decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Art. 51 ust. 4 w związku z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego reguluje postępowanie naprawcze, które może zostać przeprowadzone w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę. Z akt sprawy wynika, że sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż inwestor wykonał roboty budowlane z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegającymi na zwiększeniu długości spornego budynku. Aby zastosować przewidzianą w takim przypadku przez przepisy prawa procedurę legalizacyjną, organ nadzoru budowlanego - w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy - prawidłowo nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia w określonym terminie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Działanie organu w tym zakresie stanowiło pierwszy etap postępowania naprawczego, którego skuteczna realizacja przez inwestora w postaci wykonania ww. obowiązku umożliwiła organowi wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny. Co więcej, prawidłowe wykonanie przez inwestora powyższego obowiązku sprawiło, że organ nadzoru budowlanego nie mógł wydać w przedmiotowej sprawie decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego stosownie do art. 51 ust. 5 ustawy Prawo budowlane, gdyż rozstrzygnięcie o takiej treści następuje wyłącznie w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3, a taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zaistniała. Należy zatem podzielić stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji przez organy administracji oraz stwierdzić, że przy wydaniu kontrolowanego rozstrzygnięcia przepis art. 51 ust. 4 ustawy Prawo budowlane został zastosowany przez organ nadzoru budowlanego prawidłowo. Wskazać również należy, iż zarzut podnoszony przez Skarżących a dotyczący naruszenia przez przedmiotową inwestycję ich prawa własności nie może wpłynąć na ocenę legalności badanej decyzji, gdyż kwestia ta pozostaje poza zakresem regulacji art. 51 ust. 4 Prawa budowlanego, którego dyspozycja obejmuje tylko doprowadzenie obiektu do zgodności z przepisami techniczno budowlanymi. Kwestia naruszenia własności może natomiast zostać podniesiona w postępowaniu przed sądem powszechnym. Jak już wskazano, ww. przepis ma na celu wyłącznie sprawdzenie przez organ nadzoru budowlanego, czy inwestor wykonał obowiązek, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 36a ustawy Prawo budowlane, jak również § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 79, poz. 690 z późn. zm.) z tego powodu, iż przepisy te nie były stosowane przez organy w postępowaniu zakończonym kontrolowaną przez Sąd decyzją i nie mogły być zatem naruszone. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd skargę oddalił.