VII SA/Wa 1014/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia : przyznać J. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W dniu 26 października 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez J. K. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w którym wnosi o ustanowienie adwokata. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dołączonych do niego dokumentów wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synem i utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w wysokości 1.469,76 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni oświadczyła, że syn jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, na potwierdzenie czego dołączyła zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w W. z dnia [...]. Wnioskodawczyni zaznaczyła, że jest osobą starszą i schorowaną. Podała, że otrzymywana emerytura wystarcza jej jedynie na opłaty oraz zakup lekarstw. Z nadesłanych przy formularzu dokumentów wynika, że wnioskodawczyni ponosi następujące opłaty : za energię elektryczną w wysokości 50,96 złotych, na rzecz Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej w wysokości 121,47 złotych, za telefon w wysokości 46,16 złotych oraz z tytułu czynszu za mieszkanie w wysokości 311,02 złotych. Z nadesłanych do niniejszej sprawy w dniu 5 lipca 2010 r. (data stempla biura podawczego) dodatkowych wyjaśnień wynika, że wnioskodawczyni posiada mieszkanie spółdzielcze o powierzchni 47 m ². Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych oświadczyła, że nie posiada. Wnioskodawczyni podała, że syn czasami podejmuje prace dorywcze, ale uzyskiwany z nich dochód przeznacza wyłącznie na własne potrzeby. Dodała, że posiada pożyczkę w wysokości 1.000,00 złotych, którą wzięła na zakup okien oraz pralki, którą nadal spłaca. Oświadczyła, że miesięcznie na zakup lekarstw wydaje 100,00 złotych zaznaczając przy tym, że ze względu na swoją sytuację finansową nie wykupuje wszystkich przepisanych leków. Podała, że otrzymuje dodatek mieszkaniowy w wysokości 92,00 złotych. Wnioskodawczyni dołączyła także harmonogram spłat kredytu oraz kserokopię płatności raty w wysokości 320,72 złotych, kserokopię płatności za ubezpieczenie w wysokości 66,00 złotych, kserokopię umowy zlecenia wykonania wymiany stolarki okiennej oraz kserokopię decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego w wysokości 92,37 złotych. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie ustanowienia adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że znajduje się w sytuacji materialnej uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że znajduje się ona w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że przy wysokości uzyskiwanego miesięcznego dochodu i ponoszonych wydatkach wnioskodawczyni nie jest w stanie samodzielnie ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.