VII SA/Wa 1015/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant Ewa Pecelt, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi M. S. i D. .P na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę. skargę oddala. Wójt Gminy [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił I. S. pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego w [...] przy ul. [...] na działce o nr ew. [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, iż inwestycja nie narusza ustaleń obowiązującego planu miejscowego, o czym świadczy ostateczna decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].10.2000 r. nr [...]. Decyzja ta przeszła kontrolę instancyjną oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, który oddalił skargę D. P., M. P., M. M. oraz B. i M. S.. Organ I instancji ustalił, iż na datę rozstrzygania nie toczyło się postępowanie rozgraniczeniowe, dotyczące działki objętej inwestycją, a co za tym idzie stan prawny działki inwestora nie uległ zmianie w określonych granicach geodezyjnych. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołań B. i M. S., D.P., M.P. i M. M., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, decyzją z dnia [...] maja 2004 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy ustalił, iż inwestor złożył wniosek w sprawie wydania pozwolenia na budowę w terminie ważności decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...].10.2000 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zgodnie z dyspozycją art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Nadto wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, potwierdzonym wpisem do Księgi Wieczystej nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w [...]. Przedstawiona przez inwestora dokumentacja jest kompletna, sporządzona przez uprawnione osoby i spełnia wymogi określone w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. W odniesieniu do zarzutów odwołania organ wskazał, iż inwestor zgodnie z treścią KW nr [...] jest właścicielem działki nr [...], co do której nie zostało wszczęte żadne postępowanie rozgraniczające. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, iż nie jest organu upoważniony m do badania zgodności ze stanem faktycznym przebiegu granic, których zgodność ze stanem faktycznym została potwierdzona na aktualnej mapie geodezyjnej. Skargę na powyższą decyzję wnieśli D. P. i M. S. podnosząc, iż nie byli poinformowani o podziale działek (w wyniku którego utworzona została działka nr [...]) jak również o wszelkich decyzjach o pozwoleniu na budowę. Pomimo składanych wniosków o rozgraniczenie, postępowanie nie zostało przez organ przeprowadzone. Aktualnie postępowanie o rozgraniczenie działek [...],[...] i [...] toczy się przed Sądem Rejonowym w [...]. Nadto skarżący podnoszą, iż na działce nr [...] rozpoczęta była budowa przy udziale nadzoru budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do treści art. 32 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, pozwolenie na budowę może być wydane temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jeśli inwestor spełni wszystkie wymogi określone w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę. W toku postępowania przed organami obu instancji dokonano oceny zgodności przedstawionego projektu z ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...].10.2000 r. ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu w związku z planowaną inwestycją. Wydanie takiej decyzji przesądza kwestię możliwości, dopuszczalności oraz zgodności z prawem zabudowy działki inwestora (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18.02.1999 r., sygn. akt IV SA 244/97). Jedynym zarzutem podnoszonym zarówno w odwołaniu jak i w skardze, jest niespełnienie przez inwestora warunku wymienionego w art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego wobec kwestionowania przez nich granic działki objętej inwestycją. Tymczasem w sprawie przesądzające znaczenie dla organów obu instancji miał wypis z Księgi Wieczystej nr [...], potwierdzający prawo własności inwestora do działki nr [...] oraz mapa geodezyjna potwierdzająca aktualne granice działki, nie zweryfikowane przez żadne ostateczne rozstrzygnięcie (czy to organu administracyjnego, czy też Sądu powszechnego). Jak to już wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ administracji rozpatrujący sprawę o udzielenie pozwolenia na budowę nie na podstaw do wydania decyzji odmownej tylko z tego powodu, że wykazane przez inwestora w sposób niewadliwy prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, zostało zakwestionowane w innym postępowaniu (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10.10.1992 r., sygn. akt IV SA 1384/91, ONSA 1993, nr 4, poz. 56, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29.11.1998 r., sygn. akt IV SA 57/97). Nie ulega wątpliwości, iż w dacie rozstrzygania wniosku przez organy obu instancji nie zapadło żaden rozstrzygnięcie organu administracji ani prawomocny wyrok Sądu zmieniający dotychczasowy geodezyjnie wytyczony przebieg granic działki nr [...], zaś organ architektoniczno-budowlany nie jest właściwy do ustalenia tychże granic, bądź ich kwestionowania we własnym zakresie w toku postępowania o udzielenie pozwolenia budowlanego. Sprawy graniczne i wynikające z nich ewentualne roszczenia, także na tle zrealizowanych w oparciu o ostateczne decyzje o pozwoleniu na budowę, inwestycji, należą do kompetencji postępowania cywilnego, prowadzonego przez Sądy powszechne. Podniesiony w skardze zarzut braku powiadomienia o podziale działki pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej, zaś z akt administracyjnych wynika (wbrew twierdzeniom skargi), iż skarżący byli stronami przedmiotowego postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę i zostały im doręczone decyzje organów obu instancji. Kwestia prac budowlanych prowadzonych na działce nr [...] nie podlega kontroli Sądu, skoro inwestycja prowadzona jest na działce nr [...] i tej też działki dotyczy zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji. Skoro więc zarzuty skargi nie odniosły zamierzone efektu, należało orzec jak w sentencji w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).