VII SA/Wa 1017/15

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 września 2015r. po rozpoznaniu wniosku W. Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi W. Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2015r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów związanych z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu postanawia: przyznać W. Ł. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 9 lipca 2015r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez W. Ł. formularz wniosku PPF o przyznanie prawa pomocy, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W związku z niewystarczającymi danymi do rozpoznania złożonego wniosku zarządzeniem z dnia 30 lipca 2015r. wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie: - gdzie z małżonką zamieszkuje (dom, mieszkanie, lokal) należało podać jego powierzchnię oraz wskazać czy jest ich właścicielem, współwłaścicielem, czy też najemcą oraz czy ponosi miesięczne koszty związane z utrzymaniem mieszkania/ lokalu/domu (gaz, opłaty za energię , telefon, czynsz, podatek od nieruchomości itp.) jeśli tak należało je wyszczególnić i podać ich wysokość, a jeśli nie należało wskazać kto je ponosi ponosi i w jakiej wysokości, - orientacyjnie wysokości kwoty pieniężnej jaką przeznacza z małżonką miesięcznie na codzienne utrzymanie ( żywność, odzież, leki itp.), - czy posiada pojazdy mechaniczne jeśli tak należało podać markę i rok produkcji oraz koszty związane z utrzymaniem ( paliwo, ubezpieczenie, naprawy). Powyższe należało wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty. W dniu 17 sierpnia 2015r. do Sądu wpłynęło pismo wnioskodawcy stanowiące odpowiedź na powyższe. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a ). Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny. Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie mając na względzie dane przedstawione w formularzu i nadesłanych wyjaśnieniach uznano, iż wnioskodawca wykazał w nich, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z uzupełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe z żoną. Wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 2.100,00 złotych brutto miesięcznie. Na kwotę tą składa się wynagrodzenie wnioskodawcy za pracę w wysokości 1.600,00 złotych oraz wynagrodzenie małżonki za pracę w wysokości 500,00 złotych. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podał, że uzyskiwane środki wystarczają na pokrycie podstawowych opłat takich jak opłata za czynsz, energię i żywność. Oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności. Wnioskodawca podkreślił, że żona jest w okresie 3 miesięcznego wypowiedzenia i od 1 września br. pozostanie bez pracy. W piśmie z dnia 10 sierpnia 2015r. (data wpływu do Sądu 17 sierpnia 2015r.) wnioskodawca wyjaśnił, że zamieszkuje z żoną u teściowej. Podał, że przeznaczają 400,00 złotych na poczet należnych opłat za czynsz, gaz, energię. Pozostałe koszty opłat ponosi teściowa. Ponadto ponoszą opłaty za usługi telefoniczne w wysokości 100,00 złotych miesięcznie, koszty utrzymania samochodu Renault Laguna z 1998r. w wysokości 471,29 złotych rocznie. Dodał, że koszty ewentualnych napraw i paliwa ponoszą wspólnie z córką, która jest współwłaścicielką samochodu. Środki jakie im pozostają przeznaczają na utrzymanie. Mając na względzie powyższe dane uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Uwzględniono fakt, że małżonka jest w okresie wypowiedzenia o pracę i od 1 września br. pozostanie bez pracy. Dochód uzyskiwany przez wnioskodawcę jest niewielki, wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym dla siebie i małżonki utrzymaniu. Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.