VII SA/Wa 1017/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Antas, , Sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), Asesor WSA Elżbieta Granatowska, Protokolant spec. Joanna Piątek-Macugowska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2021 r. sprawy ze skargi J J na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania inwestycji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz J J kwotę 997 (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "[...]WINB", "organ odwoławczy") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020, poz. 256 ze zm., dalej "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. - Dz.U. z 2020 r. Dz. U. poz. 1333 ze zm. - dalej "p.b."), po rozpatrzeniu odwołania J. J. (dalej jako "inwestorka", skarżąca") od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: "PINB", "PINB [...]", "organ I instancji") z dnia [...] grudnia 2020 roku, nr [...] zgłaszającej sprzeciw wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego o cześć usługowo - mieszkalną, na działce nr ew. [...] z obrębu [...]. położonej przy ul.[...] w [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że Prezydent [...] decyzją z dnia [...] października 2012 r., nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorce pozwolenia na roboty budowlane dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego o część usługowo - mieszkalną, na działce nr ew. [...] z obrębu [...] , położonej przy ul. [...] , w dzielnicy [...] w [...]. W dniu [...] lutego 2020 roku J. J. złożyła w PINB [...] wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (częściowe) rozbudowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego o część usługowo - mieszkalną, na działce nr ew. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w [...]. PINB postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 roku nr [...] zawiesił na wniosek skarżącej postępowanie administracyjne prowadzone w niniejszej sprawie, natomiast postanowieniem dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] podjął, na wniosek skarżącej, przedmiotowe postępowanie. Z kolei postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. PINB, powołując się na art. 57 ust. 4 w związku z art. 57 ust. 1-3 p.b. wezwał inwestorkę do uzupełnienia przedmiotowego wniosku. W dniu [...] sierpnia 2020 roku do PINB [...] wpłynęło pismo skarżącej z dnia 14 sierpnia 2020 r., stanowiące odpowiedź na ww. wezwanie organu, do którego załączono obszerną dokumentację. Następnie PINB [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...], na podstawie art. 59 ust. 5 i art. 83 ust. 1 p.b., odmówił wydania pozwolenia na użytkowanie inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego o cześć usługowo - mieszkalną, na działce nr ew. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w [...], wskazując, że inwestorka nie uzupełniła wszystkich wymaganych ww. postanowieniem dokumentów Po rozpoznaniu odwołania skarżącej, [...]WINB decyzją z dnia [...] listopada 2020 roku nr [...] uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. [...]WINB, powołując treść art. art. 31zy1 ustawy z dnia 02 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm., dalej jako "ustawa COVID-19"), wskazał, że w świetle tego przepisu wniosek z dnia 4 lutego 2020 r. należało po podjęciu postępowania potraktować jak zawiadomienie o zakończeniu budowy i procedować w trybie art. 54 p.b., a nie w trybie art. 59 p.b., jak uczynił to organ I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy PINB [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2020 roku nr [...], powołując się na art. 54 p.b. oraz art. 31zy1 ustawy COVID-19 zgłosił sprzeciw wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego o cześć usługowo - mieszkalną, na działce nr ew. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w [...]. Organ I instancji wskazał, że decyzja [...]WINB z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] wpłynęła do organu w dniu. 3 grudnia 2020 r., jednak nie załączono do powyższej decyzji akt sprawy organu l instancji. PINB nie jest w stanie ustalić, czy dokumenty, które wpłynęły do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczące przedmiotowego zawiadomienia o zakończeniu budowy są kompletne i spełniają wymagania określone w art. 57 p.b. Brak przedłożenia kompletu dokumentów skutkuje wniesieniem sprzeciwu przez organ nadzoru budowlanego, gdyż zawiadomienie nie spełnia wymagań określonych w art. 57 p.b. Skarżąca pismem z dnia 28 grudnia złożyła odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia. Postawiła zarzut naruszenia art. 54 ust. 1 p.b. w zw. z art. 37zy1 ust. 1 i 2 ustawy COVID-19, które polegało na przekroczeniu przez organ 14 dniowego terminu na zgłoszenie sprzeciwu. Podkreśliła, że przepis art. 37zy1 został wprowadzony do ustawy późniejszą nowelizacją i zaczął obowiązywać od dnia 18 kwietnia 2020 r. 14 dniowy termin, o którym mowa w art. 54 Prawa budowlanego w zw. z art. 37zy1 ust. 2 ustawy COVID-19, na zgłoszenie sprzeciwu został przekroczony przez organ, gdyż minął on w dniu 6 maja 2020 roku. Skarżąca podkreśliła, że PINB [...] w treści zaskarżanej decyzji stwierdza, iż nie zbadał, czy wymagane przez organ dokumenty nie znajdują się w [...]WINB. Powyższe zaniechanie stanowi oczywiste naruszenie zasady współpracy pomiędzy organami, o której mowa w art. 7b k.p.a., według której w toku postępowania organy administracji publicznej zobowiązane są do współdziałania ze sobą w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy. Zdaniem skarżącej braki wynikające ze niedostatecznej komunikacji i współpracy pomiędzy tymi organami, nie mogą nieść negatywnych konsekwencji dla strony postępowania. W następstwie rozpoznania odwołania skarżącej, [...]WINB decyzją z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] utrzymał w mocy ww. decyzję PINB. Organ odwoławczy wskazał, że wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (częściowe) został złożony 4 lutego 2020 roku. jednakże następnie postępowanie zostało na wniosek skarżącej zawieszone w dniu 10 lutego 2020 roku. czyli po sześciu dniach od złożenia wniosku oraz dalej w dniu 4 sierpnia 2020 roku zastało ono podjęte. Zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie. Tym samym pomiędzy dniem 10 lutego 2020 roku a 4 sierpnia 2020 roku termin na wniesienie sprzeciwu był zawieszony. Decyzja załatwiająca sprawę została wydana w terminie 14 dni od dnia uzupełnienia wniosku (uzupełnienie miało miejsce w dniu 17 sierpnia 2020 roku. a decyzja nr [...] wydana została w dniu [...] sierpnia 2020 roku). Dla zachowania terminu, o którym mowa w art. 54 wystarczające jest wydanie w tym terminie pierwszej decyzji. Ponadto [...]WINB podkreślił, że PINB ponownie rozpatrując sprawę słusznie potraktował wniosek inwestora z dnia 4 lutego 2020 roku jako zawiadomienie o zakończeniu budowy. Z akt sprawy wynika, że wolą inwestora było oddanie do użytkowania części inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego o cześć usługowo - mieszkalną, na działce nr ew. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w [...], tj. z wyłączeniem części zagospodarowania terenu oraz robót budowlanych i wykończeniowych w części usługowej na parterze (co jednoznacznie wynika z pisma z dnia 14 sierpnia 2020 roku). Wypełnia to przesłankę przystępowania do użytkowania obiektu przed wykonaniem wszystkich robót (art. 55 ust. 1 pkt 3 p.b.). Obecnie PINB nie miał podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy. Aktualnie bowiem nie stosuje się przepisów, które umożliwiają uzyskanie pozwolenia na użytkowanie w sytuacjach, o których mowa w art. 55 ust. 1 pkt 1 i 3. Zatem w omawianej sprawie brak było podstawy do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy, z uwagi na brzmienie art. 3zy' ustawy COVID-19. Sprzeciw wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania był zasadny, nie z powodu niekompletnej dokumentacji czy niemożności zajęcia merytorycznego stanowiska, tylko z powodu braku możliwości oddania do użytkowania części inwestycji przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych, czyli w trybie art. 55 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego Skargę na tę decyzję wywiodła J. J.. Postawiła zarzuty: 1) naruszenia przepisów prawa materialnego, a to art. 54 ust. 1 p.b. w zw. z art. 37zy1 ust. 1 i 2 ustawy COVID-19 poprzez błędne stwierdzenie przez [...]WINB, iż organ I instancji nie przekroczył materialnoprawnego oraz prekluzyjnego 14 dniowego terminu na zgłoszenie sprzeciwu, o którym mowa w art. 54 ust. 1 p.b., w sytuacji, gdy termin na złożenie przedmiotowego sprzeciwu minął, w zależności od przyjętej interpretacji, najpóźniej z dniem 29 listopada 2020 roku, a w rzeczywistości z dniem 31 sierpnia 2020 roku, 2) naruszenie przepisów postępowania, a to art. 107 § 1 pkt 4, 5 i 6 k.p.a. w zw. z naruszeniem zasady praworządności oraz zasady pogłębiania zaufania, o których mowa odpowiednio w art. 6 i 8 k.p.a., w zw. z art. 54 ust 1 w zw. z art. 59 ust. 5 p.b. w zw. z art. 37zy1 ust. 1 i 2 ustawy COVID-19, które to naruszenie miało kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, polegające na, błędnym uznaniu przez [...]WINB że decyzja PINB z dnia [...] sierpnia 2020 roku stanowi decyzję, o której mowa w art. 54 ust. 1 p.b., tj. sprzeciw, kiedy w rzeczywistości, wymieniona powyżej decyzja organu I instancji nie stanowiła decyzji w rozumieniu art. 54 ust. 1 p.b., lecz decyzję, o której mowa w art. 59 ust. 5 p.b., co w sposób oczywisty wynika z treści tej decyzji, w szczególności z materii jej rozstrzygnięcia, powołanej podstawy prawnej oraz uzasadnienia faktycznego i prawnego, a zatem, powyższa decyzja nie stanowiła sprzeciwu i nie może świadczyć o dochowaniu przez organ I instancji terminu, o którym mowa w art. 54 ust. 1 p.b., w szczególności, iż decyzja PINB została uchylona przez [...] WINB w drodze decyzji z dnia [...] listopada 2020 roku, a zatem została ona wyeliminowana z obiegu prawnego, uważa się ją za niebyłą i nie może wywierać skutków prawnych. Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji obydwu instancji, umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania od organu. Skarżąca wskazała, że decyzja PINB [...] z dnia [...] sierpnia 2020 w sposób oczywisty nie spełnia warunków, jakie na treść rozstrzygnięcia decyzji "sprzeciwu" nakłada art. 54 ust. 1 p.b., albowiem nie zawiera sformułowania "sprzeciw" w swojej komparycji, co - chcąc błędnie interpretować tę decyzję jako sprzeciw, jak czyni organ II instancji - nie tylko wprowadza stronę postępowania w błąd co do natury decyzji, ale także stanowi wadę istotną, jako naruszenie art. 107 §1 pkt 5 k.p.a. [...]WINB w treści decyzji odwoławczej nie mógł powołać się decyzję PINB z dnia [...] sierpnia 2020 roku, jako na wywierającą skutek w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia na złożenie sprzeciwu, o którym mowa w art. 54 ust. 1 p.b., albowiem decyzja ta nie tylko została prawomocnie wyeliminowana z obiegu prawnego, ale niezależnie posiada wiele istotnych wad prawnych, a także w ogóle nie stanowi decyzji sprzeciwu w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego. Wbrew temu co ustalił organ II instancji - sprzeciw PINB [...] z dnia [...] grudnia 2020 roku jest spóźniony, a zatem skarżącą może użytkować nieruchomość, w stosunku do której wnosiła o pozwolenia na użytkowanie, gdyż tak stanowi przepis art. 54 ust. 1 p.b. Termin na złożenie przez organ nadzoru budowlanego sprzeciwu, w rzeczywistości minął z dniem 31 sierpnia 2020 roku, albowiem ostatnia czynność przerywająca bieg 14 - dniowego terminu, w okresie kiedy jeszcze trwał, miała miejsce w dniu 17 sierpnia 2020 roku i było to wykonanie przez skarżącą uzupełnienia braków, do którego wzywał wcześniej organ. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej też jako "p.p.s.a."). Skargę należało uwzględnić, bowiem zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie odpowiadają przepisom prawa. Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2020 roku, nr [...] zgłaszającą sprzeciw wobec zamiaru przystąpienia do użytkowania inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego o cześć usługowo - mieszkalną, na działce nr ew. [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] w [...]. Wskazać należy, że bezsporne jest, że w dniu 4 lutego 2020 roku J. J. złożyła w PINB [...] wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (częściowe) rozbudowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego o część usługowo - mieszkalną, na działce nr ew. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w [...], a PINB postanowieniem z dnia [...] lutego 2020 roku nr [...] zawiesił na wniosek skarżącej postępowanie administracyjne prowadzone w niniejszej sprawie. Na mocy art. 73 pkt 68 ustawy z 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 695; dalej: ustawa o szczególnych instrumentach), która weszła w życie 18 kwietnia 2020 r., dokonano nowelizacji ustawy ww. ustawy COVID 19, polegającej na dodaniu nowego art. 31zy1. Zgodnie z tym przepisem w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przepisów art. 55 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane nie stosuje się, a wnioski o udzielenie pozwolenia na użytkowanie złożone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, jeżeli nie wydano decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, traktuje się jak zawiadomienie o zakończeniu budowy, o którym mowa w art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (ust. 1). W przypadku wniosków, o których mowa w ust. 1, termin do zgłoszenia sprzeciwu w drodze decyzji liczy się od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (ust. 2). Przepis ten stanowi lex specialis wobec przepisów ustawy – Prawo budowlane. Istotą tego przepisu jest ograniczenie obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego. Z ustępu 1 tego artykułu wynika, że jeśli przed dniem wejścia w życie ustawy o szczególnych instrumentach tj.. przed 18 kwietnia 2020 r., został złożony wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie oraz jeżeli przed tą datą nie wydano decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, to wniosek taki traktuje się jak zawiadomienie o zakończeniu budowy, o którym mowa w art. 54 p.b.. W ocenie Sądu, bezsprzecznie taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie. Poza sporem jest, że wniosek skarżącej o wydanie decyzji o pozwoleniu o pozwoleniu na użytkowanie (częściowe) rozbudowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego o część usługowo - mieszkalną, na działce nr ew. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w [...], złożony został w dniu 4 lutego 2020 r., a więc przed dniem wejścia w życie ustawy ustawa o szczególnych instrumentach. Spełniona została również kolejna przesłanka przewidziana w wyżej cytowanym przepisie, to jest że przed tym datą "nie wydano decyzji o pozwoleniu na użytkowanie". Słusznie zatem organy przyjęły, że ww. wniosek należało potraktować jako zawiadomienia o zakończeniu budowy., o którym mowa w art. 54 p.b., i procedować go w trybie art. 54 p.b. Zgodnie z treścią tego przepisu do użytkowania obiektu budowlanego, na budowę którego wymagana jest decyzja o pozwoleniu na budowę albo zgłoszenie budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i 2, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Stosuje się art. 30 ust. 6 a , w myśl którego za dzień wniesienia sprzeciwu uznaje się dzień nadania decyzji w placówce pocztowej operatora pocztowego, o którym mowa w art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, albo, w przypadku doręczenia na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych, dzień wystawienia dowodu wysłania, o którym mowa w art. 40 tej ustawy, albo, w przypadku skorzystania z publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 tej ustawy, dzień odebrania dokumentu elektronicznego przez operatora wyznaczonego. Termin czternastodniowy przewidziany w art. 54 ust. 1 p.b. ma charakter materialnoprawny i prekluzyjny, wobec czego po jego upływie organ nadzoru budowlanego traci uprawnienie do wniesienia sprzeciwu. Mając na względzie regulację zawartą w art. 57 ust. 4 p.b, należy przyjąć, że bieg tego terminu może ulec przerwaniu jedynie na skutek wydania postanowienia o wezwaniu inwestora do uzupełnienia dokumentacji – w takim przypadku termin ten rozpoczyna swój bieg ponownie, przy czym punktem odniesienia staje się dzień, w którym inwestor uczynił zadość wezwaniu, albo dzień, do którego organ zgodnie z treścią wezwania mógł na to oczekiwać. Skutek, o którym mowa, jest jednak przypisany do odnośnego postanowienia tylko wtedy, gdy ono samo zostało wydane przed upływem owego czternastodniowego terminu (przy odpowiednim zastosowaniu reguły z art. 30 ust. 6a p.b..); w przeciwnym razie żadnych implikacji materialnoprawnych mieć już nie może. W ocenie Sądu w art. 31zy1 ust. 2 ustawy COVID-19 ustawodawca expressis verbis przesądził, że czternastodniowy termin do wniesienia sprzeciwu w sytuacji jaka została uregulowana tym przepisem, a ma miejsce także w sprawie niniejszej (złożono wniosek o udzielenie pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego przed wejściem w życie ustawy o szczególnych instrumentach, nie wydano decyzji o pozwolenia na użytkowanie, a tym samym wniosek z mocy prawa został przekształcony w zawiadomienie o zakończeniu budowy) zaczyna swój bieg w dniu wejścia w życie nowelizacji ustawy COVID-19 dokonanej powołaną ustawą o szczególnych instrumentach – 18 kwietnia 2020 r. Tym samym termin te kończył swój bieg w dniu 2 maja 2020 r. Decyzja PINB wnosząca sprzeciw do zawiadomienia skarżącej o zakończeniu budowy została wydana w dniu [...] grudnia 2020 r., to jest po upływie czternastodniowego terminie do zgłoszenia sprzeciwu, o którym mowa w art. 54 p.b. W świetle powyższego wszystkiego czynności podejmowane przez organy i rozstrzygnięcia wydawane w zakresie rozpoznania ww. wniosku (zawiadomienia), w tym przede wszystkim szczególności zgłoszenie sprzeciwu, były w sferze materialnoprawnej bezskuteczne, jawią się jako wadliwe (spóźnione), a tym samym naruszające art. 54 ust. 1 p.b. Zdaniem Sądu ważkiego skutku w postaci przerwania biegu terminu materialnoprawnego nie można domniemywać ani przypisywać do zdarzeń innych niż ustawowo przewidziane. Jak już wyżej wskazano, w ocenie Sądu przerwanie biegu terminu do wniesieniu sprzeciwu jedynie na skutek wydania postanowienia o wezwaniu inwestora do uzupełnienia dokumentacji, do tego sporządzonego i nadanego w terminu czternastu dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zakończeniu budowy. W niniejszej sprawie postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. PINB, powołując się na art. 57 ust. 4 w związku z art. 57 ust. 1-3 wezwał inwestorkę do uzupełnienia wniosku, jednakże wezwanie to nastąpiło po terminie do wniesienia sprzeciwu. W świetle powyższego podkreślić także należy, że wbrew twierdzeniom organów, zawieszenie postępowania nie wstrzymuje biegu terminu do wniesienia sprzeciwu od zawiadomienia o zakończeniu budowy. Dodatkowo odnosząc się do postanowienia PINB z dnia [...] lutego 2020 roku nr [...] zawieszającego na wniosek skarżącej postępowanie administracyjne prowadzone w sprawie wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, wskazać należy, że wejście w życie art. 31zy1 ustawy COVID-19 z dniem 18 kwietnia 2020 t. spowodowało wygaśniecie ww. postanowienia, odnoszącego się do wniosku o udzielenie pozwolenie na użytkowanie i nie mającego zastosowania do zawiadomienia o zakończeniu budowy. W zaistniałej sytuacji, z uwagi na upływ terminu materialnoprawnego, nie ma już podstaw do prowadzenia czynności zmierzających do zgłoszenia ewentualnego sprzeciwu; w ocenie Sądu, zważywszy na konstrukcję postępowania wywołanego zawiadomieniem, nie ma też potrzeby orzekania o jego umorzeniu Skoro zasadny jest zarzut spóźnionego zgłoszenia sprzeciwu i naruszenia art. 54 ust. 1 p.b. w związku z art. 31zy1 ustawy COVID-19, zbędne stało się rozważanie pozostałych zarzutów skargi. Jednakże na marginesie wskazać należy, że błędne jest stawisko [...]WINB, że z uwagi na brzmienie art. 31zy1 ustawy COVID-19 brak buło podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy, gdyż aktualnie bowiem nie stosuje się przepisów, które umożliwiają uzyskanie pozwolenia na użytkowanie w sytuacjach, o których mowa w art. 55 ust. 1 pkt 1 i 3 p.b.. Zdaniem Sądu organ błędnie odczytał dyspozycję ww. przepisu ustawy COVID-19. który właśnie uprościł procedurę przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych (art. 55 ust. 1 pkt 3), a inwestor zamiast konieczności uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, objęty został dyspozycją zastosowania procedury z art. 54 p.b. (zawiadomienie o zakończeniu budowy, od którego organ może wnieść jedynie sprzeciw). . W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 powołanej ustawy.