VII SA/Wa 102/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na działanie Sądu Okręgowego w [...] postanawia : odrzucić skargę. W dniu 23 listopada 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J. K. Pismem z dnia 9 grudnia 2011 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. W dniu 27 grudnia 2011 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym oświadczył, iż wnosi skargę na działalność Sądu Okręgowego w [...], Sądu Okręgowego w [...],Aresztu Śledczego w [...] i Zakładu Karnego w [...]. Każda ze skarg została zarejestrowana pod odrębną sygnaturą. Pod niniejszą sygnatura została zarejestrowana skarga na działanie Sądu Okręgowego w [...]. Skarżący podniósł, iż postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] Sąd bezzasadnie odmówił mu udzielenia dalszej przerwy w karze co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia prawa procesowego oraz jego prawa do leczenia i ochrony zdrowia, zasad humanitarnych i etyki sądowej. Wskazał, iż wskutek wniesionego zażalenia Sąd Apelacyjny w [...] postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...] uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Skarżący wskazał, iż Sąd Okręgowy w [...] postanowieniem z dnia [...] w sprawie o sygn. akt [...] bezzasadnie ponownie oddalił wniosek o udzielenie dalszej przerwy w karze. Zarzucił, iż przy orzekaniu Sąd oparł się na fałszerstwach intelektualnych, zarzucił czyn z art. 271 § 1 kodeksu karnego w związku z art. 231 § 1 kodeksu karnego, poświadczenie nieprawdy w opiniach i świadectwach zdrowia m.in. przez biegłych lekarzy więziennych w Zakładzie Karnym w [...]. W odpowiedzi na skargę Wiceprezes Sądu Okręgowego w [...] poinformował, iż przed Sądem Okręgowym w [...] toczyły się postępowania w [...] w sprawie wniosku o udzielenie przerwy w karze pod sygn. akt [...],[...] oraz [...]. W sprawie o sygn. akt [...] w dniu [...] zapadło postanowienie o nie uwzględnieniu wniosku skazanego o udzielenie przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności. Wskazano, że w zakresie skarg na funkcjonariuszy Służby Więziennej, warunki odbywania kary w jednostkach penitencjarnych, jak i stan opieki medycznej, wyłączono pismo skazanego z dnia [...] będące skargą i przesłano je do Centralnego Zarządu Służby Więziennej, celem stosownego załatwienia, o czym skazany został powiadomiony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuję : Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), powoływanej w dalszej części uzasadnienia w skrócie: p.p.s.a, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne akty lub czynności niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 a. Z wyliczenia spraw podlegających właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego, a także z istoty sprawy sądowoadministracyjnej, określonej w art. 1 p.p.s.a., bezspornie wynika, iż Sąd ten nie jest właściwy w sprawach skarg na działalność sądów powszechnych w zakresie postępowania, jakie prowadzą. Rozważana sprawa niewątpliwie dotyczy działalności sądu powszechnego jakim jest Sąd Okręgowy w [...], a w szczególności prawidłowości prowadzonych postępowań jakie toczyły się w [...] w sprawie wniosku skarżącego o udzielenie przerwy w karze i nie podlega właściwości sądu administracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.