VII SA/Wa 1021/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 maja 2016 r. sprawy ze skargi J. B. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z [...] marca 2015 r., [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia J. B. - utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] stycznia 2015 r. [...], odmawiające wznowienia postępowania w sprawie stwierdzenia u J. B. choroby zawodowej narządu słuchu. Organ wskazał, że [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z [...] lutego 2002 r., [...] utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] grudnia 2001 r., [...] ustalającą brak podstaw do stwierdzenia u skarżącego choroby zawodowej narządu słuchu. J. B. [...] stycznia 2015 r. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ww. decyzją z [...] lutego 2002 r. do którego dołączył dokumentację. Organ wojewódzki stwierdził, iż podobny wniosek o wznowienie postępowania był już rozpatrywany. Sprawa wznowienia postępowania dotyczącego zawodowego uszkodzenia słuchu u J. B. została zakończona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 maja 2004 r. sygn. akt I SA 1993/03, który oddalił skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z [...] sierpnia 2003 r. [...]utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] czerwca 2003 r. [...], odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie ww. choroby zawodowej. Organ podkreślił, że zainteresowany nie powołał żadnej z przesłanek wznowieniowych, ani nie wskazał przepisu kpa określającego taką przesłankę, jak i nie można jej wywieść z treści wniosku. Następnie wskazał, iż wznowienie postępowania jest postępowaniem nadzwyczajnym a katalog podstaw wymienionych w art. 145 § 1 i 145a § 1 k.p.a. jest zamknięty. Organ odwoławczy podzielił argumentację organu I instancji i wskazał, że złożenie wniosku o wznowienie powoduje wszczęcie postępowania wstępnego. Na tym etapie organ ogranicza się do zbadania: czy została wskazana przyczyna wznowienia mieści się w art. 145 § 1 i 145a § 1 i 145 b k.p.a.; czy podanie złożyła strona oraz czy podanie złożono w terminie określonym w art. 148 k.p.a. Po przeprowadzeniu ww. postępowania organ wydaje na podstawie art. 149 § 1 i 2 k.p.a. postanowienie. J. B. zarówno we wniosku z [...] stycznia 2015 r. jak w zażaleniu nie wskazał żadnej z przesłanek z art.145 § 1 i art. 145a i 145 b k.p.a. W konsekwencji należało odmówić wznowienia postępowania. Skargę na powyższe postanowienie złożył J. B. podnosząc, że nie domagał się wznowienia całej sprawy administracyjnej, a jedynie weryfikacji wyników badań audiometrycznych przez inspektorów sanitarnych z tytułami doktorów nauk medycznych, gdyż pracował w szkodliwych warunkach i badania potwierdzają ubytek słuchu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), uchyla ją lub stwierdza jej nieważność. Dodać również należy, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w tej sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Organy miały obowiązek wziąć pod uwagę treść podania o wznowienie postępowania oraz ocenę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 31 maja 2004 r. w sprawie I SA 1993/03 oddalił skargę J. B. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z [...] sierpnia 2003 r. utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] czerwca 2003 r. odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] lutego 2002 r. orzekającą o braku podstaw do stwierdzenia u J. B. choroby zawodowej narządu słuchu. Wskazać na wstępie trzeba, że postępowanie w tej sprawie było prowadzone w trybie nadzwyczajnym wznowieniowym, umożliwiającym wzruszenie decyzji (postanowień) ostatecznych. Postępowanie to stoi w opozycji do wyrażonej w art. 16 k.p.a. zasady trwałości ostatecznej decyzji administracyjnej, dlatego instytucja ta może być stosowana tylko w przypadkach wyliczonych w art. 145 § 1 i art. 145 a i b k.p.a. Na podstawie powołanych przepisów wyróżnia się dwie fazy tego postępowania - wstępną, po złożeniu wniosku o wznowienie oraz fazę po wydaniu postanowienia o wznowieniu (właściwą). Na każdym z tych etapów inny jest przedmiot i zakres rozstrzygania. Na pierwszym etapie następuje wstępne badanie dopuszczalności wznowienia postępowania, a więc czy występują formalne podstawy wznowienia, czy z żądaniem wystąpił uprawniony podmiot, czy zachował termin do wniesienia podania o wznowienie oraz czy powołał ustawowe przesłanki wymienione w art. 145 § 1 k.p.a. Brak choćby jednej z podstaw obliguje organ do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 k.p.a.). W rozpatrywanej sprawie we wniosku o wznowienie J. B., nie wskazał przesłanek wznowienia wymienionych w art. 145 § 1 oraz art. 145 a i b k.p.a. W zażaleniu również nie powołał takich przesłanek. Skarżący domagał się natomiast po raz kolejny weryfikacji wyników audiometrycznych, które – zdaniem skarżącego - zostały sfałszowane. Te same okoliczności skarżący podnosił już uprzednio w postępowaniu zakończonym decyzjami wydanymi w postepowaniu wznowieniowym, kontrolowanymi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SA 1993/03, który –jak już wyżej wskazano - skargę J. B. oddalił. Prawidłowo zatem oceniły i przeprowadziły postępowanie wstępne organy obu instancji w postępowaniu wznowieniowym. Brak przesłanki wznowieniowej nie dawał podstaw do prowadzenia postępowania w tym trybie, co skutkowało odmową wznowienia postępowania. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.