VII SA/Wa 1023/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r. znak [...], [...] w przedmiocie umorzenia postępowania nieważnoścowego postanawia: odrzucić skargę A. T. Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2016 r., doręczonym przy piśmie z dnia 29 lutego 2016 r., a następnie zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2016 r., wysłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącej A. T., pod rygorem odrzucenia skargi, o wpłacenie na konto Sądu wpisu sądowego, a ponadto do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 7 odpisów skargi. Skarżąca pierwsze wezwanie Sądu otrzymała w dniu 12 maja 2016 r. Drugie wezwanie zostało wysłane za pośrednictwem poczty elektronicznej (adres do korespondencji wskazany w skardze) i z uwagi na przepis art. 65 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zgodnie z którym pismo może być także doręczone za pośrednictwem telefaksu lub poczty elektronicznej – w takim wypadku dowodem doręczenia jest potwierdzenie transmisji danych – Sąd przyjął, że skarżąca otrzymała je w dniu 22 czerwca 2016 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych stwierdzono, że na konto Sądu od skarżącej nie wpłynęła kwota z tytułu należnego wpisu sądowego. Nie uzupełniono także braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę gdy pomimo wezwania nie został od niej uiszczony należny wpis. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie skarżąca pomimo prawidłowo doręczonego wezwania nie uiściła wpisu sądowego, ani nie uzupełniła braków formalnych skargi. Z uwagi na powyższe w oparciu o art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.