VII SA/Wa 1025/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Mariola Kowalska, Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego K. R. z Kancelarii Radcy Prawnego w W. ulica [...] lok. [...], kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) stanowiącą 22 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych). VII S.A./Wa 1025/06 U Z A S A D N I E N I E Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2001r w oparciu o art. 51 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) nakazał S. B. zam. J. ul. [...], rozbiórkę ogrodzenia od strony ulicy [...] na odcinku o długości 73,20 m, z siatki na słupkach z rur stalowych na cokole betonowym oraz od strony ulicy [...]. W uzasadnieniu podał, iż postanowieniem z dnia [...] maja 2001r wstrzymał prowadzenie robót przy budowie przedmiotowego ogrodzenia wykonywanych bez wymaganego zgłoszenia. Organ ustalił, iż inwestor przesunął ogrodzenie w stosunku do poprzedniego o 1,5 m w kierunku jezdni, co utrudnia ruch i powoduje zagrożenie. Ponadto, z dokumentów przedłożonych przez Urząd Miejski w T. wynika, że przedmiotowe ogrodzenie koliduje z siecią gazową i linią telefoniczną. W związku z powyższym, zdaniem organu pierwszej instancji, należało nakazać inwestorowi rozbiórkę ogrodzenia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania inwestora S. B., decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2003r na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W opinii organu odwoławczego organ pierwszej instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie przedłożonej przez Urząd Miejski w T. mapy geodezyjnej organ odwoławczy ustalił, iż szerokość ulicy [...] wynosi w liniach rozgraniczających 8 m i przedmiotowe ogrodzenie od strony tej ulicy zostało wybudowane na linii telefonicznej natomiast od strony ulicy [...] na sieci gazowej. Organ odwoławczy ustalił również, że Urząd Gminy w T. pismem z dnia [...] sierpnia 2000r poinformował inwestora jakie warunki musi spełnić i jakie dokumenty złożyć aby roboty budowlane prowadzić zgodnie z prawem. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż inwestor nie zastosował się do powyższych zaleceń, a nadto naruszył ustalenia Miejscowego Planu Przestrzennego Gminy T. z którego wynika, że ulica [...] w liniach rozgraniczających winna mieć 8 m. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi S. B. wyrokiem z dnia 28 stycznia 2005r, sygn. akt 7/IV S.A. 3584/03 oddalił skargę. Zdaniem Sądu w sprawie brak było możliwości do zastosowania procedur legalizujących budowę ogrodzenia bez wymaganego zgłoszenia z uwagi na jego niezgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Niezgodność ta była spowodowana przesunięciem ogrodzenia od poprzedniego o 1, 5 m w stronę jezdni i usytuowaniem go w liniach rozgraniczających ulice ustalone w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej S. B., wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2006r, sygn. akt II OSK 74/05, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż z naruszeniem art. 141 § 4 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny nie odniósł się do podniesionego w skardze zarzutu dokonania przez skarżącego zgłoszenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd pierwszej instancji powinien szczegółowo wypowiedzieć się "co do tego, czy skarżący skutecznie dokonał zgłoszenia zamiaru wybudowania ogrodzenia w zgodzie z obowiązującymi w tej mierze przepisami". Sąd Wojewódzki powinien również zbadać prawidłowość ustalenia organu administracji, iż usytuowanie przedmiotowego ogrodzenia narusza linie rozgraniczające ulic, do których przylega. Mapy znajdujące się na k- 24, 25 akt administracyjnych zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego "nie zawierają jasnego obrazu przebiegu linii rozgraniczających ulice podług treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak i usytuowania spornego ogrodzenia względem tych linii". Natomiast mapa znajdująca się na k-1 akt administracyjnych "nie tylko nie zawiera opisu (legendy), który pozwalałby na ustalenie przebiegu granicy działki skarżącego, linii rozgraniczających ulice podług miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale nie jest autoryzowana". Przeprowadzenie przez Sąd I instancji prawidłowej kontroli ustaleń faktycznych organu jest, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, konieczne bowiem skarżący nie tylko podważa ustalenie usytuowania ogrodzenia z naruszeniem linii rozgraniczających lecz również kwestionuje dane odnoszące się do treści planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie szerokości ulic, do których ogrodzenie przylega. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z oceną prawną zawartą w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, która na podstawie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn zm.) wiąże sąd oraz organ administracji rozpoznający sprawę ponownie, zarówno zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jak i decyzja organu pierwszej instancji zapadły z naruszeniem art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Organy nadzoru budowlanego przyjmując, iż skarżący wykonywał roboty przy budowie przedmiotowego ogrodzenia bez wymaganego zgłoszenia nie ustosunkowały się do pism skarżącego, w których występował o udzielenie mu pozwolenia na budowę ogrodzenia. Organy powinny ocenić, czy pisma te można potraktować jako skuteczne zgłoszenie zamiaru budowy ogrodzenia. Wyjaśnienia wymaga również kwestia usytuowania przedmiotowego ogrodzenia. Wbrew stanowisku organów nadzoru budowlanego z map znajdujących się w aktach administracyjnych na kartach 1, 24 i 25 nie wynika, aby usytuowanie przedmiotowego ogrodzenia naruszyło linie rozgraniczające ulic, do których ogrodzenie przylega. Mapy te nie zawierają jasnego obrazu przebiegu linii rozgraniczających ulice zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Nie obrazują one również usytuowania spornego ogrodzenia względem tych linii, a ponadto mapa znajdująca się na karcie 1 akt administracyjnych nie zawiera opisu i nie jest autoryzowana. Organ nadzoru budowlanego powinien określić linie rozgraniczające ulicy [...] i ulicy [...] stosownie do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Należy również ponownie zbadać usytuowanie przedmiotowego ogrodzenia względem linii rozgraniczających ulice. W przypadku gdyby ogrodzenie działki nie przekraczało linii rozgraniczających ulic ustalonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a organ doszedłby do wniosku, że skarżący nie dokonał skutecznie zgłoszenia zamiaru wybudowania ogrodzenia, powinien zastosować procedury legalizacyjne przedmiotowe ogrodzenie. W związku z naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn zm.) orzekł jak w sentencji. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w/w ustawy.