VII SA/Wa 1025/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant ref. staż. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2011r. sprawy ze skargi S. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zgłoszonych zarzutów z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: [...]WINB), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia S. B. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. W. (dalej: PINB dla m.W.) z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] stwierdzające niedopuszczalność zgłoszonych zarzutów z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że PINB dla m. W. decyzją z dnia [...] września 2007 r., nr [...] nakazał S. B. dokonanie całkowitej rozbiórki samowolnie zrealizowanego budynku na nieruchomości przy ul. [...] w W. o wymiarach 12,50m x 9,70 m. i wysokości 3,70 m. na terenie [...] Ogródków Działkowych "[...]" w W.. Na skutek niewykonania powyższej decyzji przez skarżącą konieczne stało się wszczęcie postępowania egzekucyjne, w związku z czym w dniu [...] maja 2008 r. został wystawiony tytuł wykonawczy o Nr [...]. Przedmiotowy tytuł wykonawczy był dwukrotnie awizowany, wobec czego organ przyjął, iż został doręczony w dniu 6 czerwca 2008 r. S. B. złożyła zarzuty do postępowania egzekucyjnego w placówce pocztowej w dniu 22 lutego 2010 r., w związku z czym PINB dla m.W. postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] stwierdził niedopuszczalność zgłoszonych zarzutów z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. Rozpatrując zażalenie na powyższe postanowienie [...]WINB zauważył, że S. B. jaklo strona zobowiązana w postępowaniu egzekucyjnym mogła skorzystać z przysługującego jej prawa do wglądu do akt sprawy prowadzonej przez PINB dla m.W. Ponadto odpis tytułu wykonawczego Nr [...] był jej doręczany wraz z postanowieniami wydawanymi przez organ I instancji w toku postępowania, co wynika z zapisów na zwrotnych potwierdzeniach odbioru. Na powyższe postanowienie [...]WINB z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] S. B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu skargi S. B. podniosła, że nie złożyła zarzutów do postępowania egzekucyjnego w terminie z przyczyn od niej niezależnych i przez nią niezawinionych. Wskazała, że od kilku lat opiekuje się ona swoją 77 letnia matką, co wymagało wyjazdów na dłuższe okresy czasu poza W. We wskazanym okresie dodatkowo opiekowała się swoim bratem W. O., który mieszkał w tym samym domu co matka skarżącej. Zwróciła uwagę na znaczne pogorszenie stanu zdrowia jej brata, załączając do skargi kartę informacyjną ze szpitala. Zwróciła uwagę, że gdy otrzymała odpis tytułu wykonawczego w czasie przeglądania akt złożyła zarzuty wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do ich złożenia w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu. W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga powinna zostać oddalona, gdyż zaskarżone postanowienie [...]WINB jest zgodne z prawem. Zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) zobowiązanemu przysługuje 7-dniowy termin zgłoszenia zarzutów do organu egzekucyjnego w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W sprawie bezsporne jest, że skarżąca - co sama przyznaje w treści skargi -złożyła zarzuty po upływie ustawowego terminu. Jak bowiem wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tytułu wykonawczego TYT-3 z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] przesyłka zawierająca przedmiotowy tytuł wykonawczy była dwukrotnie awizowana i ostatecznie doręczona w trybie tzw. doręczenia zastępczego określonego w art. 44 kpa w dniu 6 czerwca 2008 r. W konsekwencji termin do wniesienia zarzutów upłynął w dniu 13 czerwca 2008 r. Tymczasem skarżąca złożyła pismo zawierające zarzuty w polskiej placówce pocztowej w dniu 22 lutego 20010. Należy zaznaczyć, że jedynie prawidłowe doręczenie tytułu wykonawczego może skutecznie zainicjować procedurę egzekucyjną. Dlatego tak istotne jest ustalenie prawidłowego adresu strony, szczególnie przy wystąpieniu tzw. fikcji doręczenia, czyli doręczenia zastępczego. Nawiązując do tej kwestii należy podkreślić, że tytuł wykonawczy z dnia [...] maja 2008 r. został skierowany na właściwy adres strony. Adres ten S. B. konsekwentnie wskazywała jako właściwy do doręczeń, jak również odbierała adresowaną na ten adres korespondencję. Na żadnym etapie postępowania administracyjnego, ani w skardze do Sądu S. B. nie kwestionowała również prawidłowości adresu, na który został skierowany tytuł wykonawczy. Wskazał jedynie na fakt jej nieobecności pod wskazanym adresem ze względu na konieczność opieki nad matką i chorym bratem. Ta okoliczność jednak nie może w żadnym stopniu stanowić o nieprawidłowości doręczenia awizowanej dwukrotnie przesyłki kierowanej na właściwy adres skarżącej. S. B., jako strona postępowania, miała obowiązek informować organ o zmianie adresu do doręczeń w celu właściwego i bezzwłocznego prowadzenia postępowania. Stanowi o tym wprost art. 41 § 1 kpa, zgodnie z którym w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu. Natomiast w razie zaniedbania tego obowiązku doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny (41 § 1 kpa). To do strony postępowania należy dbałość o wskazanie właściwego adresu umożliwiającego sprawną wymianę korespondencji z organem prowadzącym postępowanie administracyjne, a w przypadku zmiany miejsca pobytu obowiązek informowania o nowym adresie do doręczeń. Skoro S. B. nie poinformowała PINB dla m. W. o zmianie miejsca pobytu musiała się liczyć jako strona postępowania z możliwością doręczenia jej przesyłek na dotychczasowy adres wskazany organowi, tym bardziej, że z akt sprawy wynika, że w stosunku do skarżącej organ wielokrotnie kierował pisma związane z niewykonywaniem decyzji PINB dla m. W. z dnia [...] września 2007 r., nr [...] nakazującej dokonanie całkowitej rozbiórki samowolnie zrealizowanego budynku na nieruchomości przy ul. [...] w W. Jako prawidłowe doręczenie nie może zostać uznane także uzyskanie odpisu tytułu wykonawczego z akt sprawy przez S. B., ponieważ prawo strony do sporządzania notatek, kopii i odpisów z akt sprawy, o którym mowa w art. 73 § 1 kpa nie może być utożsamiane z prawidłowym i skutecznym doręczeniem pisma organu, o którym mowa w przepisach rozdziału 8 kpa. Odnosząc się do twierdzeń S. B. zawartych w skardze należy zauważyć, że stanowią one w istocie argumentację na poparcie tezy o braku zawinienia w uchybieniu terminu do złożenia zarzutów przez stronę postępowania. Tego rodzaju argumentacja może stanowić podstawę do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, natomiast nie wskazuje na wadliwość postanowienia, w którym organ stwierdza jedynie niedopuszczalność zarzutów ze względu na uchybienie terminu ustawowego. Rozstrzygając o niedopuszczalności organ bada jedynie czy pismo organu zostało doręczone skutecznie, zestawia datę tego doręczenia z datą złożenia środka przez stronę i stwierdza, czy z tego zestawienia wynika zachowanie przez stronę terminu. Od spełnienia zaś tego warunku zależy, czy środek może być skutecznie przez organ rozpatrzony, czy też należy stwierdzić jego niedopuszczalność. W niniejszym przypadku bez wątpienia S. B. złożyła zarzuty po upływie ustawowego terminu, który upłynął w dniu 13 czerwca 2008 r., czyli 7 dnia licząc od daty skutecznego (choć zastępczego) doręczenia jej tytułu wykonawczego na wskazany adres do doręczeń. W rezultacie organ nie mógł rozpoznać merytorycznie tych zarzutów i zobowiązany był do stwierdzenia ich niedopuszczalności. Dlatego zaskarżone postanowienie, jak też postanowienie organu I instancji należy ocenić jako prawidłowe i zgodne z prawem. Na marginesie należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2011 r. sygn.. akt VII SA/Wa 1024/10 oddalił skargę S. B. na postanowienie [...]WINB z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do zgłoszenia zarzutów do postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd podkreślił, że doręczenie zastępcze tytułu w trybie art. 44 kpa nastąpiło w sposób prawidłowy 6 czerwca 2008 r., a termin do zgłoszenia zarzutów upłynął 13 czerwca 2008 r. W rezultacie podnoszona przez skarżącą okoliczność, że tytuł wykonawczy TYT-3 nr [...] z dnia [...] maja 2008 r. otrzymała dopiero w dniu 15 lutego 2010 r. jest bez znaczenia procesowego bowiem doręczenie tego tytułu nastąpiło w trybie art. 44 kpa stwarzającego domniemanie doręczenia i rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia zarzutów. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ppsa, należało orzec jak w sentencji wyroku.