VII SA/Wa 1029/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2010 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego J. S. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII SA/W A 1029/10 UZASADNIENIE W dniu 15.09.2009r. Inwestor J. S. i złożył do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego - budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działkach nr ew. [...] przy ul. P. w L . W dniu 28.10.2009r. inspektorzy organu powiatowego przeprowadzili kontrolę obowiązkową zakończonej budowy obiektu budowlanego, podczas której stwierdzili nieprawidłowości w zakresie zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki w myśl art.59a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].10.2009 r. organ I instancji nałożył na Inwestora karę w wysokości 1 000 zł (słownie: tysiąc złotych) z tytułu stwierdzonej niezgodności w zakresie objętym zatwierdzonym projektem zagospodarowania działki przy budowie przedmiotowego budynku. Na powyższe postanowienie w ustawowym terminie Inwestor złożył zażalenie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2010r. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W związku z wydanym postanowieniem z dnia [...]10.2009r. organ powiatowy decyzją Nr [...] z dnia [...].11.2009r. odmówił inwestorowi wydania pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działkach nr ew. [...] przy ul. P. w L.. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją Nr [...]z dnia [...] marca 2010r. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wskazując w uzasadnieniu, że w dniu 28.10.2009r. inspektorzy organu powiatowego przeprowadzili kontrolę obowiązkową zakończonej budowy obiektu budowlanego, podczas której stwierdzili nieprawidłowości w zakresie zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki w myśl art. 59a ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego. Kontrola, o której mowa w art. 59a, obejmuje sprawdzenie wielu zagadnień, począwszy od parametrów technicznych obiektu budowlanego poprzez zastosowane wyroby budowlane, aż po zgodność obiektu z projektem zagospodarowania działki lub terenu. Ustalono, iż stan faktyczny jest niezgodny w zakresie powierzchni utwardzeń przy tarasie i garażu, ponadto nie wykonano wiaty śmietnikowej. Wobec powyższego zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo odmówił wydania VII SA/WA 1029/10 pozwolenia na użytkowanie obiektu objętego wnioskiem. Organ odwoławczy podkreślił, iż w sytuacji, gdy w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzone zostaną nieprawidłowości skutkujące wymierzeniem stosownej kary, a także w przypadku niespełnienienia wymogów określonych w art. 57 ust 1-4-Prawa budowlanego organ jest zobowiązany do wydania odmowy pozwolenia na użytkowanie. Organ wskazał, że art. 59f ust. 6 ustawy Prawo budowlane będący podstawą zaskarżonego rozstrzygnięcia określa dalsze następstwa prawne stwierdzenia nieprawidłowości w czasie obowiązkowej kontroli. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości z art. 59a ust. 2 ustawy Prawo budowlane organ nadzoru budowlanego ma obowiązek odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie oraz przeprowadzić odpowiednie postępowanie w trybie art. 51 Prawa budowlanego. Organ wskazał również, że zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa sądowo -administracyjnego w przypadku wymierzenia kary za nieprawidłowości, stwierdzone w trakcie obowiązkowej kontroli budowy, organ ma obowiązek wydania decyzji o odmowie wydania pozwolenia na użytkowanie. Przepis ten wprowadza zasadę, że w przypadku stwierdzenia w trakcie kontroli określonych nieprawidłowości i wymierzenia kary organ nadzoru budowlanego obowiązany jest odmówić wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu i przeprowadzić odpowiednie postępowanie "naprawcze". W tym sensie wymierzenie kary nie jest jedyną konsekwencją nieprawidłowej realizacji obiektu budowlanego. Taką konsekwencją jest również odmowa wydania pozwolenia na użytkowanie (wyrok WSA Wrocław z 2009-07-09 II SA/Wr 140/09). Skarżący J. S. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów art. 59 ust. 5 w zw. z art. 59f ust. 6 oraz art. 59a , art. 59c, art. 59d ust. I ustawy Prawo budowlane oraz art. 6, art. 10, art. 11, art. 77 § 1, art. 79 § 1, art. 80, art. 81 i art. 107§ 3 kpa. Skarżący wskazał, że wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie VII S.A./WA 439/10 wydanym na skutek skargi J. S., uchylił ostateczne postanowienie MINB z dnia [...] stycznia 2010r. znak: [...] oraz poprzedzające je postanowienie PINB nr [...] z dnia [...]10.2009r. W związku z powołanym wyżej wyrokiem WSA, usuwającym z obrotu prawnego zaskarżone postanowienia organów obu instancji, odpadła podstawa prawna do wydania decyzji odmawiającej pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego domu jednorodzinnego. VII SA/WA 1029/10 Skarżący podniósł również, że organ II instancji w istocie nie przeprowadził właściwego postępowania instancyjnego gdyż opierając się całkowicie i jedynie na zebranym przez organ I instancji materiale dowodowym nie ustosunkował się merytorycznie do podniesionych w odwołaniu zarzutów. Ponadto organ I instancji dokonał oceny zgodności zagospodarowania terenu nieruchomości przy ul. P. w L. z projektem zagospodarowania wynikającym z decyzji [...] z [...]maja 2009 r. która nie była wydana w stosunku do J. S.. Zatem organ dokonał porównania rzeczy nieporównywalnych: inwestycji J. S. z projektem inwestycji innego inwestora na innej nieruchomości. Zdaniem Skarżącego zawarte w protokole kontroli ustalenie jakoby przy budowie przedmiotowego obiektu budowlanego doszło do nieprawidłowości w zakresie zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki w myśl art. 59a ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego jest nieprawdziwe i nieuzasadnione albowiem inwestor utwardzając teren wokół tarasu i garażu zmieścił się w powierzchni 84,37 m2 przewidzianej w bilansie terenu ujętym w zatwierdzonym projekcie w ramach pozycji określonej jako "pozostałe powierzchnie utwardzone". W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W niniejszej sprawie przedmiotem oceny Sądu było rozstrzygnięcie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] marca 2010r, którym utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakładającą na Inwestora karę w wysokości 1 000 zł z tytułu stwierdzonej niezgodności w zakresie objętym zatwierdzonym projektem zagospodarowania działki przy budowie przedmiotowego budynku. VII SA/W A 1029/10 Organy obu instancji stwierdziły, że podstawą zaskarżonych decyzji był art. 59f ust. 6 Prawa Budowlanego, który określa dalsze następstwa prawne stwierdzenia nieprawidłowości w czasie obowiązkowej kontroli. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości z art. 59a ust. 2 Pb organ nadzoru budowlanego ma obowiązek odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie oraz przeprowadzić odpowiednie postępowanie w trybie art. 51 Pb. Organ odwoławczy wskazał również, powołując się na linię orzecznictwa sądowego, że przepis ten wprowadza zasadę, że w przypadku stwierdzenia w trakcie kontroli określonych nieprawidłowości i wymierzenia kary, co miało miejsce w tej sprawie, organ nadzoru budowlanego obowiązany jest odmówić wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu i przeprowadzić odpowiednie postępowanie "naprawcze". Konsekwencją wymierzenia kary jest również odmowa wydania pozwolenia na użytkowanie. Zauważyć jednak należy, że ta argumentacja organów nie może się ostać w warunkach niniejszej sprawy, bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie VII S.A./WA 439/10 wydanym na skutek skargi J. S. wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2010r. uchylił ostateczne postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010r. znak: [...] oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...].10.2009r. o nałożeniu kary na inwestora w wysokości 1000 zł. Już sam fakt usunięcia z obrotu prawnego zaskarżone postanowienia organów obu instancji, uzasadnia konieczność ponownej weryfikacji wniosku inwestora o wydanie pozwolenia na użytkowanie skoro odpadła podstawa prawna do wydania decyzji odmawiającej pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego domu jednorodzinnego. Biorąc zaś pod uwagę stwierdzenia Sądu zawarte w uzasadnieniu do wyroku z dnia 14 stycznia 2010r a sprowadzające się do wątpliwości, czy rzeczywiście stan faktyczny obiektu odbiega od zatwierdzonego projektu zagospodarowania terenu, biorąc pod uwagę okoliczności podnoszone przez inwestora zaskarżone decyzje nie mogły ostać się w obrocie prawnym. Powtórnie rozpatrując sprawę organ zobowiązany będzie ponownie rozpoznać sprawę w jej całokształcie i ustalić w sposób nie budzący wątpliwości, czy rzeczywiście stan faktyczny obiektu odbiega od zatwierdzonego projektu zagospodarowania terenu, przy czym weźmie pod uwagę okoliczności podnoszone zarówno w odwołaniu , jak i w VII SA/WA 1029/10 skardze. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c), art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.