VII SA/Wa 1031/10

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z. L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : odmowy wznowienia postępowania postanawia : przyznać Z.L. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 14 czerwca 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez Z.L. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak wynika z powołanych przepisów ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie wnioskodawca wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcą pozostaje żona i syn. Trzyosobowa rodzina utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawcę z tytułu renty oraz prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu kiosku o łącznej wysokości 1.845,18 złotych miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że zarówno żona jak i syn nie uzyskują żadnego dochodu. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że razem z żoną są inwalidami posiadającymi orzeczoną I i III grupę inwalidzką, wymagającymi stałego leczenia na które brakuje środków finansowych. Oświadczył, iż żona pozostaje bez jakichkolwiek dochodów, a z prowadzonego kiosku nie uzyskuje dużego dochodu. Dodał, iż pozostający we wspólnym gospodarstwie syn jest w klasie maturalnej. Oznajmił, że poza mieszkaniem o powierzchni 58,69 m ² w bloku nie posiada żadnego innego majątku. Zaznaczył jednak, że posiada zaległości z tytułu płatności za czynsz, który wynosi 432,52 złotych. Wskazał, iż ponosi miesięczne koszty stałe z tytułu opłat za energię elektryczną w wysokości 90,00 złotych i gaz w wysokości około 40,00 złotych oraz wydatki związane z bieżącym prowadzeniem gospodarstwa domowego. Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Stwierdzono, że wnioskodawca przy wykazanym miesięcznym dochodzie i ponoszonych wydatkach nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego samodzielnie oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.