VII SA/Wa 1035/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przedstawienia oceny technicznej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia W skardze z dnia 3 kwietnia 2013 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...] w [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] wydanego w przedmiocie nakazu przedstawienia oceny technicznej wykonanych robót wraz z opinią dotyczącą warunków ochrony przeciwpożarowej. W uzasadnieniu wniosku Wspólnota wskazała, iż "wniosek jest uzasadniony grożącym skarżącej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. W wypadku uwzględnienia skargi strona skarżąca poniesie wysokie koszty związane z koniecznością sporządzenia oceny technicznej wykonanych robót wraz z opinią dotyczącą warunków ochrony przeciwpożarowej budynku mieszkalnego wielorodzinnego, które szacowane są na kilkaset tysięcy złotych. W związku z faktem, iż przygotowywanie dokumentacji zajmie kilka miesięcy wydatki związane z zakupem usługi i jej wykonaniem będą musiały być poniesione przez Wspólnotę na długo przed zapadnięciem ostatecznego rozstrzygnięcia Sadu w niniejszej sprawie. Z tych względów w ocenie skarżącej zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania postanowienia." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. A zatem uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Okoliczności te Sąd winien ocenić zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i zwracając uwagę na charakter i przedmiot zaskarżonego rozstrzygnięcia, w stosunku do innych podmiotów, zwłaszcza jeśli dotyczy to ich bezpieczeństwa oraz ochrony życia, zdrowia i mienia ludzkiego. Konsekwencje bowiem wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu, mogą dotykać w takim samym wnioskodawcę jak i, przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, mieszkańców budynku, którego stan techniczny, w tym również stan ochrony przeciwpożarowej należy ustalić. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku, bowiem argumentacja w nim przedstawiona, nie wskazuje aby zachodziło niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie wnioskodawcy. Okoliczności podnoszone przez Wspólnotę sprowadzają się w głównej mierze do natury finansowej, wiążącej się z koniecznością sporządzenia opinii technicznej i opinii dot. ochrony przeciwpożarowej. Jednak podana w przybliżeniu przez stronę kwota kilkaset tysięcy jest nieprawdopodobna w okolicznościach sprawy, co więcej Sąd nie ma możliwości zweryfikowania takiej informacji. Ponadto Sąd podejmując rozstrzygnięcie wziął pod uwagę charakter nakazów wynikających z zaskarżonej decyzji, chroniących takie dobra, jakimi są ludzkie życie, zdrowie i mienie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2010 r., sygn. akt II OZ 1034/10). W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.