VII SA/Wa 1036/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 marca 2016 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz W. K. kwotę 100 zł (sto złotych) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lutego 2015r., na podstawie art. 134 § 1 w związku z art. 141 § 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2013r., poz. 267) zwanej dalej kpa - stwierdził niedopuszczalność zażalenia W. K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2014r. Nr [...] zobowiązujące W. K., D. K.- Ś., M. K., E. A. C. oraz L. K. do wpłacenia zaliczki w wysokości 15.000 złotych na pokrycie kosztów wykonania ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...], określającej zakres robót niezbędnych do wykonania celem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy podał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] na podstawie art. 62 ust. 3 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., nr 243, poz. 1623 ze zm.) nakazał W. K., D. K.-Ś., M. K. E. A. C. i L. K. obowiązek sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...] określającej zakres robót niezbędnych do wykonania celem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości technicznych. Pismem z dnia 20 września 2012r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wezwał zobowiązanych do przedłożenia ww. dokumentacji w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisma. Zobowiązani nie przedłożyli ww. ekspertyzy stanu technicznej wymaganej ww. postanowieniem. W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014r. nr [...] zobowiązał W. K., D. K.-Ś., M. K., E. A. C. i L. K. do wpłacenia zaliczki w wysokości 15000 złotych na pokrycie kosztów wykonania ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...]. Przedstawiając swoje stanowisko w sprawie organ odwoławczy powołując się na przepis na art. 141 § 1 kpa wskazał, że na postanowienia wydane w toku postępowania służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Tak więc zażalenie służy wówczas, gdy przepis kodeksu wyraźnie upoważnia do jego wniesienia. Przepisy art. 262 § 2 i art. 263 § 2 kpa, które stanowią podstawę prawną zaskarżonego postanowienia nie zawierają ustawowego wskazania, że przysługuje na nie zażalenie. Zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie przyjmuje się, że żądanie przez organ wpłacenia zaliczki przez stronę powinno nastąpić przez wydanie postanowienia, na które nie będzie stronie służyło zażalenie, jako samodzielny środek zaskarżania (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 września 2004r., sygn. akt 7/IVSA3018/03). Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodziła niedopuszczalność zażalenia z przyczyn przedmiotowych, to jest wyłączenia przez przepisy prawa materialnego możliwości zaskarżania postanowienia. Na koniec organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 264 § 1 kpa o ostatecznej wysokości kosztów postępowania rozstrzygnie organ powiatowy w formie postanowienia wydanego łącznie z decyzją. Na to postanowienie będzie przysługiwało zażalenie. Skargę na powyższe postanowienie złożył W. K. wnosząc o jego uchylenie oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2014r., Nr [...] w całości i przekazania sprawy organowi I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: - przepisów postępowania w postaci art. 40 § 2 kpa w związku z art. 6 kpa, art. 8 kpa, art. 9 kpa, art. 7 w związku z art. 77 kpa i w związku z przepisami ustawy z dnia 29 grudnia 2012r. (Dz. U. z 2012r., poz. 1529 ) – Prawo pocztowe, poprzez niedokładne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, w szczególności w zakresie niedoręczenia stronie postępowania administracyjnego reprezentowanej przez ustanowionego pełnomocnika postanowień wydanych w sprawie przez organ I instancji i w dalszej konsekwencji również postanowień wydanych przez organ II instancji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Przepis artykuł 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a stanowi, iż sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przesłanką zastosowania unormowania zawartego w komentowanym przepisie jest stwierdzenie naruszenia prawa materialnego lub procesowego nie tylko w zaskarżonym akcie lub czynności, ale także w aktach lub czynnościach je poprzedzających, jeżeli tylko były one podjęte w granicach danej sprawy. W niniejszej sprawie zachodzi właśnie taka okoliczność. Zaskarżone postanowienie wprawdzie odpowiada obowiązującym przepisom bowiem na postanowienie o uiszczenie przez stronę zaliczki wydane w trybie art. 262 § 2 kpa- zażalenie nie przysługuje. Stanowisko to jest ugruntowane przez doktrynę, jak i orzecznictwo sądowoadministracyjne. Pomimo powyższego stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało wskutek poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2014r. Nr [...] podjętego na podstawie art. 262 § 2, art. 263 § 2 oraz art. 123 kpa, które zapadło z naruszeniem przepisów prawa. Powyższe postanowienie z dnia [...] grudnia 2014r. organ powiatowy wydałw związku z niewykonaniem obowiązku przez zobowiązanych nałożonych postanowieniem w dnia [...] czerwca 2012r. Nr [...] na podstawie art. 62 ust. 3 i art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego, którym nałożono na W. K., D. K.-Ś., M. K., E. A. C. i L. K. obowiązek wykonania ekspertyzy stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...]. Zaznaczyć należy, iż organ powiatowy podjął postanowienie w dniu [...] grudnia 2014r. nr [...] w trybie art. 262 § 2 i art. 263 § 2 kpa - na podstawie nieprawomocnego postanowienia wydanego w dniu [...] czerwca 2012r. Nr [...] zobowiązującego do wykonania nałożonego obowiązku wykonania ekspertyzy stanu technicznego ww. budynku. Podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie VII SA/Wa 1035/15 rozpatrywał skargę W. K. wniesioną na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia W. K. wniesionego na postanowienie organu powiatowego z dnia [...] czerwca 2012r. Nr [...] wydane na podstawie art. 62 ust. 3 i art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 marca 2016r. sygn. akt VII SA/Wa 1035/15 uchylił zaskarżone postanowienie organu wojewódzkiego z dnia [...] lutego 2015r. nr [...] wskazując, że na postanowienie wydane na podstawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego przysługuje zażalenie. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż kwestia nałożonego obowiązku sporządzenia ekspertyzy nie jest jeszcze prawomocnie zakończona. Zatem postanowienie organu powiatowego z dnia [...] grudnia 2014r. nr [...] było przedwczesne, a więc dokonane z naruszeniem prawa mającym wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że jeśli strona ustanowiła w postępowaniu pełnomocnika, to pełnomocnikowi należało doręczyć zapadłe rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli jednak postanowienia I i II instancji zostały doręczone nie pełnomocnikowi lecz stronie z pominięciem pełnomocnika, ale nie spowodowało to żadnych negatywnych skutków dla strony, bowiem zażalenie bądź skarga do sądu strony zostały wniesione w terminie, to wprawdzie jest to naruszenie art. 40 § 2 kpa, jednakże nie takie, które miałoby wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy winien uwzględnić powyższe stanowisko Sądu. Mając powyższe rozważania na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a w zw. z art. 135 p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.