VII SA/Wa 1037/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Małgorzata Miron (spr.), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, , Protokolant Sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2011 r. sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. w K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki urządzenia reklamowego postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić skarżącej D. Sp. z o.o. w K. kwotę 500 (pięćset) zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego. D. Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przewiduje możliwość cofnięcia przez skarżącego skargi. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną , jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s.159). W niniejszej sprawie, na rozprawie w dniu 11 października 2011 r. skarżący oświadczył, iż nośnik reklamowy został rozebrany i w związku z tym cofa skargę. Wskutek powyższego pełnomocnik organu i uczestnik postępowania wnieśli o umorzenie postępowania. Mając na uwadze, że ww. czynność nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymaniu w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 232 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy, postanowił jak w sentencji postanowienia.