VII SA/Wa 1041/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i J.Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2000 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia umorzyć postępowanie sądowe Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 września 2000 r. sygn. akt IV SA 919/00 na wniosek pełnomocnika uczestnika postępowania A.B.iE.A. zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi M. i J.Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2000 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę autostrady. Wniosek o zawieszenie poparty był toczącym się postępowaniem administracyjnym, którego zakończenie mogłoby doprowadzić do zmiany zaskarżonej decyzji w części dotyczącej nieruchomości skarżących. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Uprawnienie skarżącego do cofnięcie skargi wynika wprost z treści art. 60 p.p.s.a., zgodnie z którym skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z uwagi na brak informacji od uczestnika postępowania, na wniosek którego zawieszono postępowanie oraz od organu, dotyczącej postępowania administracyjnego toczącego się w sprawie zmiany zaskarżonej decyzji, dwukrotnie zwrócono się do M. i J.Z. o wskazanie, czy podtrzymują swoją skargę z dnia 4 kwietnia 2000 r. Na żadne z powyższych wystąpień M. i J.Z. nie udzielili we wskazanym terminie odpowiedzi, pomimo ich prawidłowego doręczenia. W dniu 6 lipca 2008 r. wpłynęło jednak do Sądu pismo M. i J.Z., w którym stwierdzili, iż na dzień sporządzenia skargi, tj. 4 kwietnia 2000 r. skargę podtrzymywali, jednakże na dzień dzisiejszy skarga jest już bezprzedmiotowa, z uwagi na zmianę sytuacji prawnej związanej z upływem 8 lat. Wobec tego Sąd uznał, iż skarżący nie podtrzymują skargi i pismo to potraktował jako jej cofnięcie. Mając na uwadze powyższe, ze względu na brak przesłanek niedopuszczalności cofnięcia skargi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 97 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.