VII SA/Wa 1043/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr), Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2007 r. sprawy ze skargi K. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. skargę oddala. VII SA/Wa 1043/07 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] stycznia 2007r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. na podstawie art. 104 i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. -Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2000r. Nr 98, poz. 1071 -z późniejszymi zmianami), po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej wykonania przyłącza energetycznego wzdłuż ul. [...] i [...] do nieruchomości przy ul. [...] w W. - umorzył postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego. W uzasadnieniu wskazał, że na skutek korespondencji K. J. kierowanej m.in. do organu nadzoru budowlanego, w sprawie ułożenia kabla energetycznego wzdłuż ul. [...] i [...] do nieruchomości przy ul. [...] w W., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu [...] stycznia 2007r. dokonał czynności kontrolnych i stwierdził, że do posesji [...] wybudowane zostało przyłącze energetyczne od stacji trafo Nr [...]. Organ ustalił, że zgodnie z art. 29 a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późniejszymi zmianami), budowa przyłączy wymaga jedynie sporządzenia planu sytuacyjnego na kopi aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz, że do inwestycji tych stosuje się przepisy prawa energetycznego. W tej sprawie inwestor uzyskał Warunki Przyłączenia [...] z dnia [...].09.2004 r. do sieci elektroenergetycznej S. S.A. dwóch budynków bliźniaczych przy ul. [...] w W. Z treści pkt. 5 w/w warunków wynikało, że ... "miejsce przyłączenia do sieci S. S.A. stanowić będzie stacja transformatorowa nr [...]". Lokalizacja przedmiotowego kabla energetycznego została pozytywnie uzgodniona w Zespole Uzgadniania Dokumentacji Projektowej Sieci i Uzbrojenia Terenu-opinia nr [...] z dnia [...].06.2005r. Ponadto Inwestor uzyskał Decyzję Prezydenta Miasta W. Nr [...] z dnia [...].09.2006r. na zajęcie pasa drogowego w ul. [...], ul. [...], ul. [...] w celu budowy linii elektroenergetycznej kablowej i złącza oraz decyzję z dnia [...].09.2006r. wyrażającą zgodę na umieszczenie kabla energetycznego i złącza kablowego w liniach rozgraniczających tych ulic, nadto inwestor posiadał wymaganą prawem dokumentację techniczną. Jednocześnie organ stwierdził, że rozbiórka stacji transformatorowej Nr [...], która jest przedmiotem postępowania egzekucyjnego będzie możliwa po wybudowaniu nowej stacji. Inwestor ma wykonać nową stację transformatorową, która zastąpi stację [...], wszystkie zasilane z niej obwody elektryczne (łącznie z przedmiotowym przyłączem dla nieruchomości [...] ) zostaną wprowadzone do nowej stacji, a stacja [...] będzie mogła zostać rozebrana. Odwołanie od decyzji z dnia [...] stycznia 2007r. złożył K. J. podnosząc, że decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał firmie S. S.A. nakaz rozbiórki stacji transformatorowej nr [...], rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 r. W tych okolicznościach zdaniem skarżącego nie było dopuszczalne wykonanie przyłączenia dwóch budynków przy ul. [...] w W. do stacji transformatorowej nr [...]. Nadto wskazał, że nie został zawiadamiany o wszczęciu postępowania mającego za przedmiot ułożenie kabla i przyłączenie go do przedmiotowej stacji transformatorowej. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kodeksu postępowania administracyjnego po zapoznaniu się z odwołaniem K. J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla W. z dnia [...] stycznia 2007r., umarzającej postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego -umarzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu organ wskazał, że legitymację strony do wniesienia odwołania należy oceniać według przepisów art. 28, 29 i 30 kpa. Zgodnie z dyspozycją art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W ocenie organu II instancji wnoszący odwołanie – K. J. nie posiada interesu prawnego i tym samym przymiotu strony w przedmiotowym postępowania administracyjnym. Wykazanie interesu prawnego polega na wskazaniu przepisu prawa, na podstawie którego można skutecznie żądać czynności z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby. Organ odwoławczy zauważył, że w postępowaniu I instancji K. J. nie został uznany za stronę postępowania. Pisma w sprawie otrzymywał jedynie "do wiadomości". Działka skarżącego nie graniczy bezpośrednio z ul. [...] i [...] wzdłuż, których zlokalizowane jest przyłącze energetyczne ani z nieruchomością przy ul. [...] w W., do której wykonane zostało przedmiotowe przyłącze. Bezpośrednie zainteresowanie K. J. rozstrzygnięciem przedmiotowej sprawy świadczy jedynie o jego interesie faktycznym, który nie jest przesłanką do uznania go za stronę postępowania przed organem. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję złożył K. J., domagając się jej unieważnienia, wydania nakazu odłączenia wykonanego przyłącza od stacji transformatorowej nr [...] oraz zdemontowania go. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, ze stacja transformatorowa nr [...] zlokalizowana jest na działce nr ew. [...] u zbiegu ulic [...] i [...] w W. W obrocie prawnym funkcjonuje wydana [...] grudnia 2002 r. ostateczna decyzja nakazująca rozbiórkę stacji, gdyż stanowiła samowolę budowlaną. Nadto wskazał, że działka nr ew. [...],przy ulicy [...] stanowiąca jego własność jest narożna i przylega do działki nr ew. [...] która jest częścią ulicy [...] (drogą gminną), a na niej znajduje się przedmiotowa stacja trafo. W odpowiedzi na skargę, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało oddalić, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Na wstępnie podnieść trzeba, że zgodnie z art. 61 § 1 kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Z brzmienia przytoczonego przepisu wynika, iż żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego powinno pochodzić od strony. Od tego zależy skuteczność prawna żądania. Organ zobligowany jest zawsze do zbadania, czy żądanie pochodzi od podmiotu, który legitymuje się przymiotem strony. Organ administracji publicznej nie może - co do zasady - wszcząć postępowania administracyjnego na wniosek dowolnego podmiotu, bowiem uczyniłby to w sposób oczywiście niezgodny z prawem. Przy czym z pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego przekazującego odwołanie do organu II instancji wynikało, iż organ I instancji nie traktował skarżącego jako stronę, a zaskarżoną decyzję doręczył mu jedynie do wiadomości. Sporne zagadnienie w tej sprawie sprowadzało się do oceny czy K. J. przysługiwał przymiot strony w postępowaniu dotyczącym kontroli prawidłowości robot polegających na ułożeniu i podłączeniu do stacji transformatorowej kabla energetycznego . Wbrew przekonaniu skarżącego, obowiązujące przepisy Prawa budowlanego nie każdemu sąsiadowi powstającej inwestycji przyznają status strony postępowania, a co za tym idzie możliwość skutecznego wniesienia odwołania. Stroną jest ten, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Zatem aby mieć przymiot strony, należało wykazać interes prawny w danym postępowaniu lub w żądaniu dokonania czynności przez organ. Pojęcie interesu prawnego ma charakter matehalnoprawny, to znaczy, że musi wynikać z przepisów prawa materialnego, czyli normy prawnej stanowiącej podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku. Stwierdzenie istnienia interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Oznaczało to, iż przymiot strony powinien być oceniany na gruncie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zdaniem Sądu podłączenie kabla energetycznego do stacji transformatorowej znajdującej się w ulicy [...] nie wpływało na sytuację prawną skarżącego jako właściciela nieruchomości położonej przy ulicy [...]. W przypadku wykonania robót polegających na budowie przyłącza energetycznego interes prawny, mogliby wykazać właściciele sąsiednich nieruchomości tylko wtedy gdyby wykonane przyłącze spowodowało ograniczenia w możliwości prawidłowego korzystania z ich nieruchomości, bądź naruszało ochronę innych uzasadnionych interesów objętych treścią art. 5 ust.1 pkt 9 Prawa budowlanego. Przy czym skarżący nigdy nie powoływał się na negatywny wpływu wykonanego przyłącza na jego nieruchomość. Jak się wydaje, główną przyczyną kwestionowania inwestycji był fakt podłączenia kabla do stacji transformatorowej w sytuacji gdy objęta jest nakazem rozbiórki. Należy jednak podkreślić, że wykonane roboty nie niweczą nakazu rozbiórki, który jest ostateczny i podlega egzekucji. W kontekście tych uwag od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to dana osoba jest bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, ale nie może tego interesu poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego, mogącego stanowić podstawę żądania określonych czynności organu administracyjnego. Skoro organ odwoławczy prawidłowo ocenił, że wnoszący odwołanie nie jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa w związku z przepisami Prawa budowlanego, to zasadnie w drodze decyzji orzekł o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa, bowiem między definicją strony w postępowaniu administracyjnym a definicją podmiotu uprawnionego do wniesienia skargi istnieje łączność. Biorąc pod uwagę, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza a organ II instancji zasadnie umorzył postępowanie odwoławcze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.