VII SA/Wa 1043/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1043/11 ze skarg Z. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażaleń postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z niejednoznaczą treścią żądania zawartego w skardze, zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2011 r. wezwano skarżącego o jednoznaczne wskazanie, czy przedmiotowa skarga stanowi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zw. dalej WINB, z dnia 14 marca 2011 r., Nr [...] oraz skargę na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2011 r., Nr [...], czy też stanowi jedynie skargę na postanowienie WINB Nr [...], w terminie 7 dni, pod rygorem potraktowania skargi jako na postanowienie WINB Nr [...]. Ww. wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 maja 2011 r. Jak wynika z akt sprawy w zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie udzielił odpowiedzi. A zatem Sąd potraktował przedmiotową skargę jako skargę na postanowienie [...] WINB z dnia [...] marca 2011 r., Nr [...], w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażaleń. W dniu 25 maja 2011 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym skarżący oświadczył, że cofa skargę. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W związku z powyższym ww. cofnięcie skarg należy uznać za skuteczne, a ponadto w ocenie Sądu nie zachodzą przeszkody, o jakich mowa w art. 60 p.p.s.a. Mając na względzie ww. okoliczności, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.