VII SA/Wa 1044/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Daria Gawlak – Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za samowolne przystąpienie do użytkowania obiektu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z [...] marca 2011 r., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z [...] lutego 2011 r., Nr [...], którym to postanowieniem wymierzono skarżącej Spółce karę w wysokości 110 000,00 zł (słownie: sto dziesięć tysięcy złotych) za samowolne przystąpienie do użytkowania budynku zaplecza socjalnego i budynku biurowego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w [...] (dz. nr ew. [...] w obrębie [...]). W piśmie z dnia 4 maja 2011 r., zawierającym skargę na powołane na wstępie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie jego wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności o których mowa w § 1 ww. artykułu, jeżeli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu, należy uznać iż charakter przedmiotowej sprawy przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia, którego wykonanie spowoduje skutek prawno-materialny w postaci zapłaty kary pieniężnej w wysokości 110 000,00 złotych. To z kolei może doprowadzić do wywołania skutku faktycznego w postaci możliwości wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej) po stronie skarżącej. W tego też względu stwierdzono, że jest zasadnym zastosowanie w niniejszej sprawie środka w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Dodać należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, jest środkiem tymczasowym, bowiem zgodnie z art. 61 § 6 ww. ustawy, upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji postanowienia.