VII SA/Wa 1047/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia dodatkowego terminu do rozpatrzenia sprawy postanawia: odrzucić skargę. A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia dodatkowego terminu do rozpatrzenia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z powołanego wyżej artykułu wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej, natomiast skarga A. S. dotyczy postanowienia odmawiającego wyznaczenia dodatkowego terminu do rozpatrzenia sprawy. Postanowienie to nie mieści się w katalogu postanowień, na które służy skarga do sądu administracyjnego, ponieważ co prawda zostało wydane w postępowaniu administracyjnym, ale nie służy na nie zażalenie, nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Podkreślenia wymaga fakt, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pouczył skarżącą, iż postanowienie odmawiające wyznaczenia dodatkowego terminu do rozpatrzenia sprawy jest ostateczne i nie przysługuje na nie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, ani też wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast skarżąca może zaskarżyć do wojewódzkiego sądu administracyjnego bezczynność organu administracji publicznej pod warunkiem wyczerpania trybu wskazanego w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.