VII SA/Wa 1049/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: 1. przyznać M. W. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, 2. umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. M. W. w dniu 25 marca 2015 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 1049/15, składając wniosek na nieaktualnym formularzu. Przy piśmie z dnia 1 kwietnia 2016 r. przesłano skarżącemu obecnie obowiązujący formularz wniosku. M. W. złożył wypełniony wniosek w dniu 20 kwietnia 2016 r., określając jako zakres żądania zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego) lub w zakresie częściowym, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 ustawy prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. M. W. w dniu 20 kwietnia 2016 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata – a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć jednak trzeba, że postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2015 r. przyznano już skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Oznacza to, że M. W. nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W takiej sytuacji rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, zawartego w formularzu złożonym w dniu 20 kwietnia 2016 r., jest więc zbędne. To zaś prowadzić musi do umorzenia w tym zakresie postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, na podstawie art. 249a ustawy, zgodnie z którym jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wniosek skarżącego podlega zatem merytorycznemu rozpoznaniu wyłącznie w zakresie dotyczącym ustanowienia adwokata. Z treści wniosku wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym pozostaje żona i syn. Żona skarżącego prowadzi działalność gospodarczą, skarżący natomiast działalność gospodarczą zawiesił. Według oświadczenia zawartego we wniosku skarżący wraz z rodziną utrzymują się z dochodów w wysokości 1333 zł miesięcznie. M. W. jest właścicielem mieszkania o powierzchni około 58 m2, obciążonego hipoteką. Wobec skarżącego oraz jego żony prowadzone są postępowania egzekucyjne. Skarżący oświadczył, że jest zadłużony na kwotę 1 miliona złotych. M. W. wskazał ponadto, że od 2004 r. jego żona jest pozbawiona dostępu do swojego firmowego lokalu, na skutek działania Prezydenta W.. Pomimo uprawomocnienia się wyroku przywracającego posiadanie wyrok ten nie został wykonany. Skarżący powołał się na dokumentację przedłożoną wraz z wcześniejszym wnioskiem i wskazał, że sytuacja majątkowa nie poprawiła się od czasu jego uwzględnienia. Zauważyć trzeba, że do poprzedniego wniosku skarżący załączył kserokopie m.in. zeznań podatkowych PIT-36L żony, z których wynika, że uzyskany przez nią w 2012 r. dochód wyniósł 16.082,11 zł, w 2013 r. – 17.795,98 zł, natomiast w 2014 r. dochód wyniósł 10.080,07 zł. Skarżący przedłożył także zawiadomienie z 12 marca 2013 r. o wypowiedzeniu jego żonie umowy [...] w związku z brakiem spłaty zadłużenia (które wynosiło 21.315,14 zł), a także zawiadomienie z 8 lipca 2014 r. o wypowiedzeniu umowy [...] w związku z brakiem spłaty zadłużenia w kwocie 8.069,58 zł. Nadesłał ponadto zawiadomienia o wszczęciu przeciwko niemu egzekucji: z dnia 18 października 2011 r., z którego wynika, że należność główna na rzecz Banku [...] S.A. wynosi 13.387,16 zł, a także z dnia 8 marca 2012 r., z którego wynika, że należność główna na rzecz Banku [...]S.A. wynosi 699.277,02 zł, odsetki – 82.032,35 zł, opłata egzekucyjna – 84.679,80 zł. Biorąc pod uwagę okoliczności wynikające ze złożonego przez M. W. wniosku oraz ww. dokumentów uznano, iż zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, bowiem sytuacja finansowa nie pozwala wnioskodawcy na poniesienie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 oraz art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).