VII SA/Wa 1049/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania nieważnościowego postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego WSA Izabeli Ostrowskiej. Na rozprawie w dniu 16 lutego 2018 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Izabeli Ostrowskiej, gdyż sędzia orzekała w sprawie VII SA/Wa 1796/15 zakończonej nieprawomocnym wyrokiem z dnia 30 listopada 2016 r., w którym rozstrzygano kwestię przymiotu strony Pani skarżącej w tym postępowaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; w sprawach swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; w sprawach osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w sprawach, w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; w sprawach, w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w sprawach, w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; w sprawach dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie oraz w sprawach, w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Stosownie do treści art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.). Ponadto wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy (art. 22 § 2 p.p.s.a.). Z treści oświadczenia, złożonego do akt sprawy, przez sędziego nie wynika, by w niniejszej sprawie zachodziły okoliczności wymienione w art. 18 p.p.s.a. lub inne, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności. Należy wskazać, że instytucja wyłączenia sędziego, zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, realizującą zasadę bezstronności sędziego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jej celem jest eliminowanie okoliczności, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna okoliczność, wymieniona w art. 18 p.p.s.a., która uzasadniałaby wyłączenie sędziów z mocy ustawy. Z kolei do oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki z art. 19 p.p.s.a., tzw. przesłanki o charakterze względnym, Sąd zobowiązany jest do analizy każdego konkretnego przypadku. Z użytego w ww. przepisie sformułowania: "okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności", wynika obowiązek sądu polegający na badaniu, czy ta okoliczność, w danej sprawie, rzeczywiście występuje. Za przyczynę ewentualnego braku bezstronności można uznać stosunek osobisty łączący sędziego ze stroną lub jej przedstawicielem. Stosunek osobisty jest z zasady stosunkiem emocjonalnym, może być jednak także stosunkiem natury gospodarczej (np. powiązania kredytowe) lub też spowodowany zależnością służbową. Natomiast nie uzasadnia wniosku o wyłączenie sędziego merytoryczna jego praca, w tym wydawanie orzeczeń sądowych w innych sprawach. Jednakże należy pamiętać, że wobec braku w tym zakresie kryteriów ustawowych, sąd musi kierować się zasadami doświadczenia życiowego, mając na uwadze fakt, że zgodnie z art. 21 i art. 22 § 2 p.p.s.a. to przede wszystkim do sędziego należy ocena, czy będzie mógł obiektywnie rozpoznać sprawę i wydać orzeczenie. Z tego też względu orzeczenie w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, o którym mowa była wcześniej. Wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. powinno odwoływać się do zobiektywizowanych przesłanek, tak aby wątpliwość co do bezstronności sędziego mogła zostać uznana za mającą realne podstawy. Do zastosowania wskazanego przepisu nie wystarcza więc występowanie u strony podejrzenia co do braku bezstronności sędziego, czy jej subiektywne przekonanie co do negatywnego nastawienia sędziego do strony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2008 r., sygn. akt II FZ 397/08, LEX nr 493 907). W niniejszej sprawie, wniosek o wyłączenie sędziego nie mógł zostać uwzględniony. Wskazany we wniosku fakt orzekania sędziego sprawozdawcy w rozpatrywaniu wcześniejszej sprawy skarżącej, dotyczy w istocie przyczyn wyłączenia sędziego z urzędu i jako taki nie spełnia przesłanek wynikających z art. 18 § 1 pkt 6a. Wyrok lub postanowienie kończące postępowanie w sprawie, o którym mowa w art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a., to takie orzeczenie, które zamyka daną sprawę rozumianą materialnie. W niniejszej sprawie wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniono faktem orzekania przez tego sędziego w sprawie VII SA/Wa 1796/15 zakończonej nieprawomocnym wyrokiem z dnia 30 listopada 2016 r. W sprawie tej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 listopada 2016 r. oddalił skargę skarżącej na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], umarzającą postepowanie odwoławcze, w związku odwołaniem I. C. od decyzji Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę B. P. dla inwestycji polegającej na budowie zespołu dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych II-kondygnacyjnych z poddaszem użytkowym i garażem podziemnym projektowanej na działkach o nr ew. [...] w obrębie [...], położonych przy ul. [...] w W. Natomiast niniejsza sprawa dotyczy decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2017 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r. umarzającą postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta [...] z dnia z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...]. Oznacza to, że rozpoznawana sprawa dotyczy postępowania nadzwyczajnego prowadzonego w stosunku do decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, zaś przedmiotem wcześniejszej sprawy było umorzenie postępowania odwoławczego. Badaniu wówczas podlegało jedynie wniesione odwołanie od decyzji. Zatem sędzia sprawozdawca niniejszej sprawy, nie podlega wyłączeniu na podstawie art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. Nie zachodzą też przesłanki określone w art. 19 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd – na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji postanowienia.